มขี่มอเตอร์ไซค์หรือไง”
เจียงเจิน “เรื่องนั้น…ไม่มีหรอก”
ตรงนี้เป็นเชิงเขา รถยนต์ทั่วไปขึ้นมาลำบาก แต่มอเตอร์ไซค์ขึ้นมาได้ง่ายกว่ามาก
แต่โดยปกติแล้ว ใครจะคิดถึงมอเตอร์ไซค์กันล่ะ
พวกเขาทุกคนต่างต้องเดินขึ้นมาเอง ถึงแม้จะไม่เต็มใจ แต่อย่างน้อยก็กำลังถ่ายรายการอยู่ จะต้องแสร้งทำให้ดูดีหน่อย
“ทำอะไรใหญ่โตขนาดนั้น ฉันไม่กล้าหรอก”
หนิงหนิง “ถ้ากองถ่ายไม่ได้มีกฎอะไรแบบนั้น จะทำอะไรก็ได้”
เจียงเจินไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
ในตอนนั้น ซูเจาที่นั่งอยู่ตามลำพังอีกด้านก็ลุกขึ้น เดินมาทางนี้
เธอหยุดยืนตรงหน้าหนิงหนิง หนิงหนิงเงยหน้าขึ้นมอง
ซูเจาก็ไม่หลบเลี่ยง ใบหน้าเรียบเฉย จ้องมองหนิงหนิงตรง ๆ
พฤติกรรมแบบนี้ ถือว่าไม่ค่อยสุภาพเท่าไหร่
[ฮ่า ๆ ๆ ในที่สุดก็มาแล้ว!]
[ซูเจาคงไม่เคยคิดว่า จะมีวันที่เธอต้องถูกคนอื่นแย่งซีนไปแบบนี้]
[ซูเจาคงคิดในใจว่า ฉันทำขนาดนี้แล้ว ยังมีคนกล้ามาแย่งซีนอีกเหรอ ขอฉันดูหน่อยสิว่าเป็นใครกันแน่ที่กล้าขนาดนี้]
[ในที่สุดพวกเธอก็ได้เจอกันแล้ว!]
[ต้องบอกว่า ผู้หญิงสวยสองคนยืนอยู่ด้วยกัน ก็ดูสวยงามสบายตาดีนะ]
[ฮ่า ๆ ฉันเดาไว้แล้วว่าทั้งคู่ต้องเข้ากันไม่ได้เหมือนน้ำกับไฟ แต่ไม่คิดว่า พอเจอหน้ากันก็จะมีปัญหากันเลย]
[ฮิฮิ ซูเจาทำตัวโอหังมานานแล้ว ถึงเวลาที่ต้องเจอการตบหน้าแล้ว หนิงหนิงไม่เหมือนเจินเจิน ที่จะปล่อยให้คุณรังแกง่าย ๆ หรอกนะ]
…
ในภาพ ซูเจาละสายตาจากหนิงหนิง เธอมองไปยังมอเตอร
