ง ผมมาหาหนิงหนิงครับ”
หนิงเหนียนรู้สึกรำคาญทุกครั้งที่ได้ยินเรื่องเกี่ยวกับตระกูลลู่
หนิงหนิง “ให้เขาเข้ามา”
หนิงเหนียนหลีกทางให้อย่างไม่เต็มใจ
เฉินเอ๋อร์เดินเข้ามา แล้วทักทายหนิงหนิง
เขาหยิบเอกสารปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋า “คุณหนิงหนิง เรื่องที่คุยกันครั้งที่แล้ว เกี่ยวกับบริษัทเว่ยหลาน…”
หนิงเหนียนพูดขัดขึ้นมา “บริษัทเว่ยหลานเหรอ?”
เขาดูโมโหเล็กน้อย “ผมบอกไปแล้วว่าไม่ไป พวกคุณจะมารบกวนเธอทำไมกัน?”
เฉินเอ๋อร์ยังไม่ทันพูดอะไร แต่หนิงหนิงกลับส่งเสียงอืมด้วยความสงสัย
“นายไม่ไปเหรอ? ทำไมถึงไม่ไปล่ะ?”
หนิงเหนียนตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ไม่อยากไป”
หนิงหนิงพยักหน้าเข้าใจ “ถ้าไม่อยากไปก็ไม่ต้องไป”
หนิงเหนียนรู้สึกอบอุ่นหัวใจ เขารู้ดีว่าหนิงหนิงจะไม่บังคับเขาแน่นอน และต้องสนับสนุนเขาอย่างแน่นอน
เขายิ้มให้เฉินเอ๋อร์ ถึงแม้เฉินเอ๋อร์จะรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็ยังพยักหน้าตอบ
เจียงเอี้ยนจือที่ยืนเฝ้าดูเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง รู้สึกว่าเดิมทีหนิงเหนียนมีนิสัยเด็ก ๆ แบบนี้มาก่อนเหรอ?
หนิงหนิงก้มหน้าพลิกเอกสารแล้วถามเฉินเอ๋อร์ “แค่เซ็นชื่อตรงนี้ก็พอใช่ไหม?”
เฉินเอ๋อร์พยักหน้า “ใช่ครับ”
หนิงเหนียนงงงัน เขาจับมือหนิงหนิงไว้
“เซ็นชื่อ? เซ็นอะไร?”
เฉินเอ๋อร์ตอบแทนหนิงหนิง “นี่เป็นเอกสารเกี่ยวกับการซื้อหุ้นของบริษัทเว่ยหลานน่ะครับ”
หนิงเหนียน: “หุ้น?”
หนิงหนิง “ใช่ ฉันจะซื้อหุ้นของบริษัทเว่ยหลาน เอนเตอร์เทนเม
