ง ฉันจะเป็นแฟนคลับของเขาเอง”
…
“ใช่ ๆ ตราบใดที่เขายังอยู่บนเวทีนี้ ฉันจะเป็นแฟนคลับของเขา!”
“โอ้แม่เจ้า จะร้องไห้แล้ว แม้ร่างกายจะพิการแต่จิตใจยังเข้มแข็ง นี่แหละไอดอลตัวจริง”
“ในเมื่อกลับไปอดีตไม่ได้ ก็มามองไปที่อนาคตกันเถอะ”
“กรี๊ดดด เจียงเอี้ยนจือ ฉันจะได้เจอเจียงเอี้ยนจือแล้วใช่ไหม?”
“อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป พิธีกรยังไม่ได้บอกชื่อเลย ถ้าไม่ใช่เจียงเอี้ยนจือล่ะ?”
“ใจเย็น ๆ! ใจเย็น ๆ! ต้องใจเย็นไว้ก่อน!”
เมื่อทุกคนรู้ตัวว่าเจียงเอี้ยนจืออาจจะอยู่หลังเวทีในตอนนี้ ผู้ชมด้านล่างก็เริ่มส่งเสียงอื้ออึงขึ้นมา
หลังจากการถ่ายทอดสดครั้งนั้น ก็ไร้วี่แววการติดต่อใด ๆ ทุกคนได้แต่เป็นห่วงแต่ก็ทำอะไรไม่ได้
การที่ได้พบเขา ได้เห็นกับตาว่าเขาปลอดภัยดี แน่นอนว่านั่นคือสิ่งที่ทุกคนหวัง
พิธีกรรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่กำลังตื่นเต้น จึงไม่อ้อมค้อมอีกต่อไป
“ก็ได้ ถึงแม้ผมจะไม่ได้เอ่ยชื่อ แต่ทุกคนก็คงรู้ว่าผมกำลังพูดถึงใคร ใช่แล้ว ทุกคนเดาถูก นั่นคือเจียงเอี้ยนจือ”
[เป็นเจียงเอี้ยนจือจริง ๆ ด้วย!]
[ตอนนี้ฉันตื่นเต้นได้แล้วสินะ!]
[ฉันตื่นเต้นมาก! ฉันไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้เลย!]
“แล้วทำไมผมถึงต้องพูดถึงเจียงเอี้ยนจือล่ะครับ? แน่นอน เขาไม่ได้เป็นแค่เพื่อนเก่าของพวกเรา และที่สำคัญกว่านั้น ตอนนี้เขาอยู่ที่หลังเวทีแล้ว ใช่ครับ เจียงเอี้ยนจือคือแขกรับเชิญสุดพิเศษของเราในวันนี้!”
พิธีกรพูดยังไม่ทันจบ เสียงปรบมือและเ
