ยวนซานเอง ให้เขาสั่งการลงไป ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้หรอก”
…
ทั้งหมดถูกแอบบันทึกเสียงไว้อย่างลับ ๆ
หนิงเหนียนกดปิดเครื่องบันทึกเสียง
“จี๋ซังชิงรู้ไหมว่านายจะทำแบบนี้?”
เมิ่งจิน “เขาไม่รู้หรอก” ในสายตาของจี๋ซังชิง เขาเป็นแค่สุนัขรับใช้ที่ซื่อสัตย์ ไม่มีทางกัดเจ้านาย นี่เป็นสิ่งที่เมิ่งจินเพิ่งตระหนักได้ภายหลัง น่าเสียดายที่เขาเคยคิดว่า จี๋ซังชิงจริงใจกับเขาเหมือนพี่น้อง
หนิงเหนียน “จริง ๆ แล้วนายก็ไม่ได้เชื่อใจเขาทั้งหมดสินะ?”
เมิ่งจินเงียบไป ถ้าเชื่อใจจริง คงไม่มีเสียงบันทึกนี้
ฉีอันอดถามไม่ได้ “ในเมื่อนายมีหลักฐานนี้ ตอนที่จี๋ซังชิงให้นายรับผิดแทน ทำไมไม่เอาออกมาล่ะ?”
เมิ่งจินตอบตามตรง “ฉันไม่กล้า” การที่เคยสนิทกับจี๋ซังชิง ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาแล้วว่า เบื้องหลังของจี๋ซังชิงแข็งแกร่งแค่ไหน เขาไม่กล้าที่จะไปแตะต้อง ถ้าเกิดมีเรื่องขึ้นมาเขาคงต้องตายอย่างทรมานแน่ ๆ
ฉีอัน “นายก็ซื่อตรงดี งั้นตอนนี้นายอยากให้พวกเราออกหน้าแทนสินะ?”
เมิ่งจิน “ฉันอยากให้จี๋ซังชิงตาย พวกคุณก็อยากโค่นจี๋ซังชิง เป้าหมายของเราเหมือนกัน ฉันให้หลักฐานกับพวกคุณ พวกคุณมีความสามารถและความมั่นใจมากกว่าฉันที่จะทำ นี่คือการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน”
ฉีอัน “นายพูดเพราะดีนะ” แต่ที่จริงก็แค่ไม่กล้าทำเอง ต้องการหาคนออกหน้าแทน
หนิงเหนียนเก็บเครื่องบันทึกเสียงแล้วลุกขึ้น
เมิ่งจินรีบลุกตามทันที “เอ่อ…”
หนิงเหนียน “ฉันจะไม่บอกว่านา
