าจะหาไม่เจอนะ นี่ไม่ใช่ป่าเขาลึกที่ไหน มันก็อยู่ตรงนั้นแหละ”
พอพูดจบ เขาก็นึกขึ้นมาได้ทันที
“ถูกซ่อนไว้” จี๋ซังชิงพึมพำ
ผู้จัดการไม่ได้ยินชัด “ว่าอะไรนะครับ”
การที่หาไม่เจอ อาจเป็นเพราะมีคนไม่อยากให้หาเจอก็ได้ สถานที่นั้นเห็นได้ชัดว่าหนิงหนิงซ่อนเอาไว้แล้ว
เธอทำเมื่อไหร่กัน ทั้งที่เธอไม่ได้ออกไปจากวิลล่าเลยสักก้าวเดียว
และในช่วงเวลาสั้น ๆ แบบนี้ เธอทั้งหาคนเจอ และวางกับดักเสร็จแล้ว
เธอถึงกับเปิดไลฟ์สดเพื่อล่อเหยื่อเข้ามาติดกับโดยเฉพาะ
เธอทำได้ยังไงกันแน่
จี๋ซังชิงตระหนักได้ในทันทีว่า ความแข็งแกร่งของหนิงหนิงอาจเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้
เขามองใบหน้าด้านข้างของเจียงเอี้ยนจือในหน้าจอ
ส่วนเจียงเอี้ยนจือโกรธจนมือสั่น แม้แต่ความตายก็ไม่ใช่การหลุดพ้น ตายไปก็เหมือนตกนรกอีกขุม
ทำไมแม้แต่ตายแล้วก็ยังไม่ปล่อยเขาไปอีก!
ถ้าเป็นแค่ตัวเขาคนเดียว ตายก็ไม่เป็นไร แต่เขาไม่อยากให้คนอื่นต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย
เจียงเอี้ยนจือพูดว่า “ถึงฉันจะตาย ก็จะกลายเป็นวิญญาณอาฆาต”
เจียงเส่าได้ฟังแล้วพูดว่า “จริงด้วย”
บนใบหน้าไม่มีแววหวาดกลัวแม้แต่น้อย
เจียงเอี้ยนจือสูดหายใจลึก กัดฟันพูดว่า “บอกจี๋ซังชิงด้วย ต่อให้กลายเป็นผี ฉันก็ไม่ปล่อยเขาไปง่าย ๆ!”
แกร๊ก!
จี๋ซังชิงมองเห็นทุกอย่างดำมืด ราวกับท้องฟ้าถล่มแผ่นดินแยก
ผู้จัดการวางโทรศัพท์ในมือลง
ทุกอย่างสายเกินไปแล้ว
[???]
[???]
เครื่องหมายคำถามปรากฏขึ้นบนหน้าจอทันที
