ลวร้ายก็ยังไม่สามารถอธิบายความเลวร้ายนี้ได้]
[ไม่ไหวแล้ว ฉันดูต่อไม่ได้แล้ว โรคหัวใจของฉันกำเริบขึ้นมาเพราะความโมโห]
[อาาาหนิงหนิงขอร้องละ เพื่อสุขภาพกายและใจของทุกคน ช่วยลงมือทีเถอะ]
…
หนิงเหนียนมองไปที่หนิงหนิง ส่วนหนิงหนิงยังคงจ้องมองที่หน้าจอ ในการถ่ายทอดสด เจียงเอี้ยนจือก็เพิ่งตระหนักได้เสียที
“พวกคุณ พวกคุณทำแบบนี้ได้ยังไง!”
ชาตินี้เขาก็เป็นแบบนี้แล้ว ชาติหน้าก็จะไม่ให้โอกาสเขาอีกหรือไง
เจียงเส่าพูดอย่างทำนองว่าสมน้ำหน้า “สมควรแล้ว ใครใช้ให้นายไม่ยอมให้พี่ซังชิงเข้าร่วมวงล่ะ”
เขาไม่สามารถเดบิวต์ได้ เขาก็ทำอะไรไม่ได้
แต่จี๋ซังชิงมีวิธี
จี๋ซังชิงแก้แค้นให้เขาได้สาสมใจจริง ๆ
[ไม่จริงใช่ไหม? เพราะเหตุผลแค่นี้ จี๋ซังชิงถึงกับทำให้ขาของคนอื่นหักเลยเหรอ เจ๋งจริง ๆ]
[แสดงว่าคนที่โผล่มาจากที่ไหนก็ไม่รู้คนนั้น คือจี๋ซังชิงนี่เอง]
[ไม่สามารถขึ้นเป็นซุปเปอร์สตาร์อันดับต้น ๆ ได้ก็เลยต้องฆ่าซุปเปอร์สตาร์คนอื่นสินะ]
[จี๋ซังชิงมีพื้นเพอะไรกันล่ะ จะฆ่าใครก็ฆ่าได้ตามใจชอบเลยเหรอ เก่งขนาดนั้นเลย?]
[จำได้ว่าเขาเป็นเด็กกำพร้านี่?]
[เป็นไปไม่ได้หรอก เด็กกำพร้าคนหนึ่งจะสามารถทำให้สตาร์ไลท์ต้องยอมทำตามได้เลยเหรอ?]
…
เมื่อเห็นสีหน้าสะใจของเจียงเส่า เจียงเอี้ยนจือรู้สึกไม่ยอมรับเลยสักนิด เขาเคยคิดว่าตัวเองยอมรับชะตากรรมแล้ว แต่ที่จริงมันไม่ใช่
เขาไม่อยากตาย
อย่างน้อยที่สุด ก่อนที่จี๋ซังชิงจะล้มลง เขาก
