จะเป็นไปได้ยังไงที่จะประสบความสำเร็จในวงการบันเทิง
เจียงเอี้ยนจือไม่ได้คิดอะไรมาก เขาแค่ชอบร้องเพลงและเต้น เขาอยากไปยืนบนเวทีที่ใหญ่และกว้างขวางกว่านี้
และด้วยความเชื่อมั่นเช่นนี้ เขาก็ได้ก้าวขึ้นไปยืนบนเวทีจริง ๆ
บนเวทีที่ส่องสว่าง เขาได้ยินเสียงโห่ร้องจากด้านล่างเวที
ฉากในความฝันได้กลายเป็นความจริง
ทุกการแสดงบนเวที เขาใช้ความพยายามอย่างเต็มที่
ผู้คนมากมายเดินทางมาจากที่ไกลแสนไกลเพื่อมาดูเขา
เขาต้องแสดงผลงานที่ดีที่สุดเพื่อตอบแทนพวกเขา
เขารักและหวงแหนทุกคนที่รักเขา
มีแฟนคลับมากมายที่มาดูเขาบ่อย ๆ ไม่พลาดทุกการแสดงของเขา
เจียงเอี้ยนจือจำได้หมด
ไป๋ฮวนคือหนึ่งในนั้น เจียงเอี้ยนจือประทับใจเธอมาก
สิ่งที่แตกต่างจากแฟนคลับคนอื่น ๆ คือเธอเงียบมาก แม้จะนั่งอยู่แถวหน้าสุดใกล้เวที ในขณะที่คนรอบข้างต่างกำลังตะโกนกันอย่างตื่นเต้น
มีเพียงเธอเท่านั้น ที่นั่งเงียบ ๆ แหงนหน้ามองเขา
เวลาพบเจอกัน เธอไม่เคยเข้ามาทักก่อน ได้แต่ยืนมองเขาอยู่ด้านหลังฝูงชน ด้วยสายตาที่จริงจังและจดจ่อ
ทำให้เจียงเอี้ยนจือรู้สึกราวกับว่า เขาเป็นความหวังทั้งหมดของเด็กสาวคนนี้
เขามีดีอะไรกันนักหนา
ต่อมา ในงานแจกลายเซ็นครั้งหนึ่ง เขาได้จดจำชื่อของเธอไว้ ไป๋ฮวน
ในช่วงแรกที่เขาเดินไม่ได้ เจียงเอี้ยนจือก็นึกถึงแฟนคลับอยู่เสมอ
แต่ยิ่งคิด เขาก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวด
เขาไม่สามารถกลับไปยืนบนเวทีได้อีกแล้ว และเขาไม่ต้องการที่จะคิดถึงเรื่อ
