าพที่เธอเพิ่งได้เห็นผ่านประตูเมื่อครู่
คำพูดนั้นไม่ผิดเลยแม้แต่น้อย สิ่งที่เห็นในโทรทัศน์นั้น ไม่อาจเทียบได้กับการได้เห็นด้วยตาตัวเอง
เธอช็อกไปทั้งตัว
และยังรู้สึกงงงวยที่หนิงหนิงตกลงจะช่วยเจียงเอี้ยนจือได้ง่ายดายขนาดนี้
หนิงเหนียนยืนรออยู่นอกประตู
“เป็นยังไงบ้าง?”
ไป๋ฮวนตอบอย่างงง ๆ “เธอสั่งให้งู เอ่อ… ให้คนไปช่วยเจียงเอี้ยนจือแล้ว”
หนิงเหนียนไม่แปลกใจเลยสักนิด
“ผมบอกแล้วไง”
ไป๋ฮวนได้ยินน้ำเสียงภาคภูมิใจแฝงอยู่ในคำพูดของเขา
หนิงเหนียน “กลับไปรอด้วยความสบายใจได้เลย เขาจะไม่เป็นอะไร”
“อืม” ไป๋ฮวนพยักหน้าหนักแน่น
