งพื้นอย่างชัดเจน
ถ้าไป๋ฮวนเดาไม่ผิด นั่นน่าจะเป็นเสียงรถเข็น
รอไปครู่ใหญ่ เจียงเอี้ยนจือก้มหน้าลง
“ขอโทษนะ”
หัวใจของไป๋ฮวนหล่นวูบลงทันที
“ขาของคุณเป็นอะไรกันแน่?”
เจียงเอี้ยนจือเงยหน้าขึ้น ผมที่ถูกลมพัดปลิวเผยให้เห็นดวงตาของเขา
“ขอโทษที่โกหก ผมเดินไม่ได้แล้ว”
เขายิ้มแล้วเอ่ยประโยคนี้ออกมา
สมองของไป๋ฮวนพลันว่างเปล่าไปชั่วขณะ
“ที่บอกว่าเดินไม่ได้ หมายความว่ายังไง?”
“ขาผมหัก”
มันร้ายแรงยิ่งกว่าที่ไป๋ฮวนจินตนาการไว้ ไป๋ฮวนรู้สึกเหมือนฟ้าผ่าลงมากลางวันแสก ๆ
เธอเงยหน้าขึ้น มองเหม่อไปที่เจียงเอี้ยนจือ
“ใครเป็นคนทำ บอกมาสิว่าใครกันแน่ที่เป็นคนทำ!”
เจียงเอี้ยนจือเงียบไม่พูดอะไร
ไป๋ฮวนสูดลมหายใจลึก
“ตอนนั้นที่ออกจากวง เป็นเพราะสาเหตุนี้ใช่ไหม?”
เจียงเอี้ยนจือพยักหน้า
ดังนั้น มันจึงไม่เกี่ยวข้องกับหนิงเหนียนเลยแม้แต่น้อย
“ใครเป็นคนทำ?”
ไป๋ฮวนกำหมัดแน่น ยิ่งโกรธ เธอก็ยิ่งสงบ
เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้กับเจียงเอี้ยนจือ แต่ทางสตาร์ไลท์กลับไม่มีการแถลงข่าวใด ๆ เลย
ถ้าเป็นอุบัติเหตุที่เจียงเอี้ยนจือเป็นคนก่อนเอง ทางสตาร์ไลท์จะต้องออกประกาศแน่นอน
การกระทำของสตาร์ไลท์ในตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
มาถึงตอนนี้ ดูเหมือนว่าหนิงเหนียนจะถูกพวกเขาผลักออกมารับเคราะห์แทน
เจียงเอี้ยนจือไม่ยอมพูดอะไร
ไป๋ฮวนถามว่า “คนคนนี้มีอำนาจมากใช่ไหม?”
ไม่ต้องให้เจียงเอี้ยนจือพูด ไป๋ฮวนก็เดาได้แล้ว
“ถ้าคุณไม่พูด ฉัน