บทที่ 361 เจียงเส่า
มีวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งประมาณหกหรือเจ็ดคน ไม่ได้สวมชุดนักเรียน
พวกเขาแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีสันสดใส ผมใส่เจล เป็นแบบฉบับของพวกเด็กอันธพาลตัวเล็ก ๆ
เด็กผู้ชายที่เดินนำหน้าสุดยิ่งย้อมผมสีแดง ดูโดดเด่นมาก
ไป๋ฮวนมองดูอยู่พักใหญ่ จึงกล้ายืนยันว่านั่นคือเจียงเส่า
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้รีบเข้าไปหา จึงเห็นว่ายังมีเด็กผู้ชายอีกคนเดินตามกลุ่มนั้นมา
เด็กผู้ชายคนนี้สวมชุดนักเรียนอย่างเรียบร้อย ใส่แว่นตา ดูเป็นนักเรียนที่ดีมากคนหนึ่ง
เขาก้มหน้าอุ้มกระเป๋านักเรียน เดินตามกลุ่มคนพวกนั้นไป
ไป๋ฮวนขมวดคิ้ว นี่เป็นเรื่องยากที่จะไม่คิดไปในทางอื่น
เธอตัดสินใจที่จะรอดูสถานการณ์ก่อน
ดังนั้น เธอจึงแอบตามหลังคนกลุ่มนี้ไปอย่างเงียบ ๆ อยากรู้ว่าพวกเขาจะทำอะไร
แล้วเธอก็เห็นคนพวกนั้นลากเด็กผู้ชายคนนั้นเข้าไปในตรอก
ไม่นานก็ได้ยินเสียงกระทืบและเสียงร้องครางด้วยความเจ็บปวดดังมาจากในตรอก
ไป๋ฮวนไม่กล้าเข้าไป เธอได้ยินแต่เสียง
ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นการรังแก เธอไม่เคยคิดว่าเจียงเส่าที่ดูเรียบร้อยบนจอจะเป็นแบบนี้
เธอเพิ่งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจะโทรแจ้งตำรวจ
ก็มีเสียงหัวเราะเยาะคิกคักดังออกมาจากข้างใน
“เจียงเอี้ยนจือล่ะ?”
เมื่อได้ยินชื่อที่คุ้นเคย ไป๋ฮวนก็ตกใจ
“เจียงเอี้ยนจือทำไมไม่มาช่วยนายล่ะ?”
น้ำเสียงของเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย
ไม่มีเสียงตอบกลับมา
“ทำไมไม่พูดล่ะ นายไม่ใช่แฟนคลับของเจียงเอี
