อแม่ของเธอล่ะ?”
เมิ่งซีตอบ “ฉันได้บอกลาพวกเขาไปแล้ว ไม่ไปหาพวกเขาแล้ว” เธอสูดหายใจลึก แล้วยิ้มพูดว่า “ทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว เราไปกันได้แล้วล่ะ”
คอนเสิร์ตจบลงแล้ว ความเสียใจของเธอก็มาถึงจุดสิ้นสุด
หนิงหนิง “มันไม่ง่ายอย่างนั้น คุณจะไม่มีโอกาสได้เวียนว่ายตายเกิดอีกแล้ว”
เมิ่งซี “ฉันเข้าใจดี”
ตั้งแต่วินาทีที่ตั้งจิตอธิษฐาน เธอก็เตรียมใจพร้อมรับมือกับสิ่งนี้แล้ว
ผลลัพธ์ในตอนนี้ เธอสามารถรับมือได้
“ถ้าอย่างนั้นก็มาเถอะ”
หนิงหนิงประคองลูกแก้วคริสตัลขึ้นมา
ขณะที่กำลังจะท่องคาถา ก็มีลมพัดมาบนแก้มเธอเบา ๆ เป็นการหยุดการกระทำของเธอ
เมิ่งซีเตรียมพร้อมแล้ว เธอหลับตาลง แต่กลับได้ยินหนิงหนิงพูดว่า “มีอะไรจะพูดหรือเปล่า?”
เธอนึกว่าหนิงหนิงกำลังพูดกับเธอ จึงลืมตาขึ้นมา แต่กลับเห็นหนิงหนิงมองไปทางด้านหลังของเธอ
ที่นั่นมืดสนิท ไม่มีอะไรอยู่เลย
เมิ่งซีถามขึ้น “คุณกำลังมองอะไรอยู่?”
หนิงหนิงไม่ตอบเธอ ดูเหมือนว่าเธอกำลังตั้งใจฟังอะไรบางอย่าง ผ่านไปสักพัก เธอก็พูดว่า “คุณต้องการทำข้อตกลงกับฉันเหรอ?”
พระพุทธเจ้าที่เพิ่งบรรลุธรรมจะให้อะไรกับเธอได้
ตรงมุมนั้น หญิงสาวที่สวมชุดพระสีทองและมีดอกบัวทองคำอยู่ที่เท้า ยิ้มเล็กน้อย
ร่างกายของเธอดูมีความร่าเริงน้อยลง แต่มีความเป็นผู้ใหญ่และสุขุมมากขึ้น
“คุณช่วยฉัน ฉันควรจะตอบแทนคุณ ที่นี่ ฉันมีเรื่องที่คุณอยากรู้มากที่สุดในตอนนี้”
เธอมองหนิงหนิงด้วยความมั่นใจ
หนิงหน
