เพียงไม่กี่คำพูดก็สามารถทำให้ผู้ชมเกิดการถกเถียงกันได้
จี๋ซังชิง “ช่วงนี้หนิงเหนียนก็เหนื่อยมาก”
อย่างน้อยเมื่ออยู่บนเวที หนิงเหนียนก็ยังให้เกียรติเขาอยู่บ้าง โดยการพยักหน้ารับอย่างให้ความร่วมมือ
จี๋ซังชิงพูดต่อว่า “ไม่ใช่แค่หนิงเหนียนเท่านั้น ผมต้องขอขอบคุณทีมงานรายการทุกคนด้วย ทุกคนเหนื่อยกันมามากในช่วงที่ผ่านมา โดยเฉพาะพี่หนิงหนิง”
กล้องจับภาพไปที่บริเวณที่ทีมงานรายการนั่งอยู่ ไม่นานใบหน้าของหนิงหนิงก็ปรากฏบนจอใหญ่
ตามปกติแล้ว ช่างภาพควรจะจับภาพไปที่หนิงหนิงเท่านั้น แต่เพราะมือพลาดไปนิด เลยทำให้หญิงสาวที่นั่งข้าง ๆ หนิงหนิงถูกจับภาพขึ้นจอโดยไม่ทันตั้งตัว
อาจเป็นเพราะสีหน้าของเธอดูไม่เหมาะสมมากเกินไป จึงทำให้ช่างภาพตั้งตัวไม่ทัน
พอรู้ตัวก็รีบตัดภาพออกทันที
แต่ทุกคนก็สังเกตเห็นหญิงสาวคนนั้นไปแล้ว รวมถึงดวงตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังของเธอ ซึ่งขัดแย้งกับบรรยากาศสนุกสนานรื่นเริงในงาน
เธอจ้องตรงไปที่คนบนเวทีอย่างไม่วอกแวก
[เฮ้ย เมื่อกี้ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่มั้ย?]
[พวกเธอไม่ได้ตาฝาดหรอก ฉันเห็นเหมือนกัน สายตาน่ากลัวมากเลย เหมือนจะกินคนเป็น ๆ]
[คนที่นั่งข้าง ๆ หนิงหนิงนั่นใครน่ะ?]
[ดูเหมือนจะเป็นไป๋ฮวนนะ เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่หนีรอดออกมาจากเหตุการณ์ครั้งนั้นได้]
[เกิดอะไรขึ้นกับเธอ? ทำไมเธอถึงทำสีหน้าแบบนั้น น่ากลัวจังเลย]
[ไม่รู้เหมือนกัน เธอกำลังมองใครอยู่นะ?]
[ทางนั้น ดูเหมือนจะเป็น
