สียงผู้หญิงดังแว่วเข้าหูเธออย่างชัดเจน
“ถ้าใจร้อนแบบนี้ คงแก้แค้นไม่สำเร็จหรอก”
ไป๋ฮวนเบิกตากว้างในทันที พลางหันหน้าไปอย่างรวดเร็ว
หญิงสาวข้าง ๆ กำลังโบกแท่งไฟในมือพลางมองขึ้นไปบนเวที
หัวใจของไป๋ฮวนเต้นเร็วผิดปกติ
ทั้งที่เธอยังไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ทำไมหนิงหนิงถึงรู้แล้วล่ะ?
หนิงหนิงพูดต่อว่า “แววตาของเธอ บอกทุกอย่างหมดแล้วล่ะ”
ไป๋ฮวนหลับตาลง เสียงเชียร์รอบข้างดังขึ้นเรื่อย ๆ แต่น้ำเสียงของหนิงหนิงยังคงชัดเจนอยู่
“ฉันแนะนำว่า ก่อนที่จะบรรลุเป้าหมาย ควรแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไปก่อน”
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ใบหน้าของไป๋ฮวนก็ปรากฏรอยยิ้ม
“ขอบคุณ ฉันจะระวังตัว”
ไป๋ฮวนกำจัดความเกลียดชังอันรุนแรงออกไปชั่วคราว เธอยิ้มแล้วมองขึ้นไปบนเวที ดูไม่ต่างจากคนทั่วไป
วาเซียชะโงกหน้ามามองไป๋ฮวน
“เธอคนนั้นมีความเกลียดชังที่รุนแรงมากเลยนะ”
หนิงหนิง “อืม”
รุนแรงมากจริง ๆ ทุกครั้งที่จี๋ซังชิงเอ่ยปาก ความเกลียดชังของเธอก็จะยิ่งเพิ่มขึ้น
จนถึงตอนหลัง มันรุนแรงมากจนหนิงหนิงไม่สามารถเพิกเฉยได้ และไม่สามารถมีสมาธิดูคอนเสิร์ตได้อีกต่อไป
วาเซีย “ฉันรู้สึกว่าเธอคนนั้นมาหาเธอนะ”
หนิงหนิง “อาจจะ”
หลังจากนั้น คอนเสิร์ตก็ดำเนินต่อไปโดยไม่มีเหตุการณ์ผิดปกติใด ๆ เกิดขึ้นอีก
เมิ่งซีร้องเพลงที่เคยแต่งให้กับฉีจั๋วทั้งหมดอีกครั้ง เธอได้นำเพลงของเธอกลับคืนมาอย่างสมบูรณ์
ต้องยอมรับว่า คนที่เข้าใจความรู้สึกในเพลงได้ดีที่สุด ก็
