บทที่ 354 ไป๋ฮวน
ในวันที่มีคอนเสิร์ต หงถีสุ่ยก็เริ่มคึกคักอย่างเป็นทางการ
ผู้คนมากมายที่เดินทางมาจากต่างถิ่นทยอยเข้าสู่เมือง
หลังจากเทศกาลหยวนหลานผ่านไป ทั้งเมืองก็ไม่เคยคึกคักขนาดนี้มาก่อน
เมื่อนักท่องเที่ยวนั่งเรือเข้ามาในหงถีสุ่ย พวกเขาพบว่ากำลังมีการซ่อมแซมสะพานที่พังอยู่เหนือแม่น้ำ
โคมไฟสีแดงที่เคยแขวนอยู่เหนือแม่น้ำถูกเก็บกลับไปหมดแล้ว ผิวน้ำในตอนนี้กลายเป็นสีใสสะอาดมากขึ้น ความรู้สึกน่าขนลุกก็หายไป
สีแดงยังคงเป็นเอกลักษณ์ของหงถีสุ่ย แต่สามารถมองเห็นสีชมพูอบอุ่นที่แทรกซึมอยู่ตรงกลางได้
นั่นคือว่าวสีชมพู
วัดที่อยู่หลังภูเขาถูกรื้อทิ้งทั้งหมด ต้นไม้ก็ถูกตัดแต่งใหม่
มองจากระยะใกล้ สามารถเห็นแนวสวนดอกท้อที่ซ่อนตัวอยู่หลังเมืองได้
ต้นท้อที่เพิ่งปลูกใหม่ยังดูอ่อนเยาว์มาก
สวนดอกท้อในคืนนั้นและผู้คน ปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่เหมือนดอกไม้ราตรี ฝังลึกอยู่ในความทรงจำ สวนดอกท้อแห่งนี้ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้เห็นภาพเหตุการณ์ในตอนนั้นอีกครั้ง
น่าเสียดายที่ฉากเหตุการณ์สามารถทำซ้ำได้ แต่คนกลับไม่มีวันหวนกลับมา
เมื่อขึ้นฝั่ง หงถีสุ่ยในปัจจุบันไม่เหลือสิ่งใดที่เกี่ยวข้องกับเหยียนซางอีกแล้ว พระพุทธรูปตามบ้านต่าง ๆ ถูกทุบทำลายไปจนหมด
ผู้คนทยอยเดินทางมาไม่ขาดสาย
นี่เป็นคอนเสิร์ตที่พิเศษมากอย่างไม่ต้องสงสัย และได้รับความสนใจอย่างล้นหลาม
ไม่เพียงแค่แฟนคลับ สื่อหลายแห่งก็พากันเคลื่อนไหวตามกระแสด้วย
หนิง
