อบในรายการ พวกเขาจำได้ทุกอย่าง
“พวกเขายังคงรอฉันอยู่ แม้แต่ในช่วงสองปีที่ฉันหายตัวไป พวกเขาก็ไม่เคยยอมแพ้ ยังคงรอฉัน รอที่จะได้ฟังคอนเสิร์ตของฉัน”
เมิ่งซีมองหน้าหนิงหนิงอย่างจริงจัง
“ฉันขอเวลาสักนิดนะ ฉันอยากจัดคอนเสิร์ตสักครั้ง ไม่ใช่แค่เพื่อแฟนคลับเท่านั้น แต่เพื่อตัวฉันเองด้วย”
หนิงหนิงพยักหน้า “ได้สิ”
เธอตอบตกลงเร็วเกินไป จนน้ำตาของเมิ่งซียังคงคลอเบ้า
“คุณตกลงแล้วเหรอ?”
หนิงหนิง “ทำไมจะไม่ตกลงล่ะ พูดตามตรง ฉันก็อยากฟังเหมือนกัน”
นั่นเป็นความจริง ไม่เช่นนั้น เธอคงไม่เข้ามามีส่วนร่วมในเรื่องนี้ตั้งแต่แรก เธอก็แค่ชอบฟังเมิ่งซีร้องเพลง
“คุณร้องเพลงเพราะมากเลยนะ”
ความประหลาดใจมาเยือนอย่างกะทันหัน เมิ่งซีตื่นเต้นจนหน้าแดง
“จริงเหรอ ขอบคุณนะ แต่ว่า ฉันอาจต้องขอความช่วยเหลือจากคุณอีก”
เมิ่งซีรู้สึกเขินอายเล็กน้อย เพราะเพิ่งจะขอร้องไปแล้ว ยังจะขอเพิ่มอีก
ไม่ต้องให้เธอพูด หนิงหนิงก็เข้าใจ
“ไม่ต้องห่วง ถึงเวลานั้น ฉันจะทำให้คุณปรากฏตัวได้อย่างปลอดภัย”
เมิ่งซีพยักหน้าติด ๆ กัน “ขอบคุณค่ะ! ขอบคุณค่ะ!”
หนิงหนิงคิดสักครู่ “งั้นกำหนดการเป็นวันพุธหน้าแล้วกัน”
พอดีเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์
เมิ่งซี “รีบขนาดนี้เลยเหรอ?”
หนิงหนิง “เพราะว่ามันเป็นวันที่พิเศษน่ะ”
เมิ่งซีกำลังจะถาม แต่หนิงหนิงพูดขึ้นว่า “มันเป็นความลับ ยังไงก็เชื่อฉันเถอะ รับรองไม่มีผิดพลาดแน่นอน”
เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้ว ตอนที่กำลังจะจาก
