ไป หนิงหนิงหยุดฝีเท้าแล้วถามว่า “คุณร้องเพลงเทพธิดาได้ไหม”
เมิ่งซีอึ้งไปชั่วขณะ ดวงตาแดงก่ำ แล้วพยักหน้าอย่างเงียบงัน
หนิงหนิง “ถ้างั้นก็ดี เพลงที่แต่งให้เธอ ก็ต้องร้องให้เธอฟังด้วยตัวเองสิ”
ก่อนที่เมิ่งซีจะทันได้ตอบสนอง หนิงหนิงก็เดินจากไปแล้ว
เพิ่งจะเดินออกมาจากประตู ก็มีคนอีกคนยืนรออยู่
หนิงหนิงเดินผ่านหน้าโจวเฉิงซื่อจู่ ๆ โจวเฉิงซื่อก็ถามขึ้นว่า “คำที่คุณพูดมาเมื่อกี้หมายความว่ายังไง?”
หนิงหนิงมองเขา
โจวเฉิงซื่อ “วันพุธหน้า”
หนิงหนิง “เรื่องนี้คุณก็รู้เหมือนกันเหรอ?”
โจวเฉิงซื่อ “ขึ้นเทรนด์ยอดนิยมแล้ว ในเน็ตทุกคนกำลังพูดถึงเรื่องนี้กันอยู่”
หนิงหนิงอุทานว่า “ว้าว” แล้วพูดว่า “เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”
โจวเฉิงซื่อ “บอกหน่อยสิ มันเรื่องอะไรกันแน่?”
หนิงหนิง “เรื่องนั้นน่ะ วันพุธหน้าเมิ่งซีจะจัดคอนเสิร์ต”
โจวเฉิงซื่อชะงักไปเล็กน้อย
ทันใดนั้น เขาก็ไม่รู้ว่าเรื่องที่เมิ่งซีจะจัดคอนเสิร์ตน่าตกใจกว่า หรือความหมายที่แท้จริงในคำพูดของหนิงหนิงที่ชี้ถึงเรื่องเมิ่งซีจัดคอนเสิร์ตจะน่าตกใจกว่ากัน
แม้จะฟังดูไม่น่าเชื่อ แต่โจวเฉิงซื่อก็ยอมรับเรื่องนี้ได้อย่างรวดเร็ว
“คอนเสิร์ต จะจัดยังไงล่ะ?”
หนิงหนิงพูดอย่างเป็นเรื่องธรรมดาว่า “เมื่อก่อนจัดยังไง ตอนนี้ก็จัดอย่างนั้นแหละ”
นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินว่าคนตายจะจัดคอนเสิร์ต สมแล้วที่อยู่กับหนิงหนิง เรื่องบ้า ๆ แบบไหนก็เจอได้หมด
โจวเฉิงซื่อเตือนว่า “ในเมื