ะครเรื่องนี้ แฟนคลับแต่ละค่ายต่างถกเถียงกัน และนี่คือสิ่งที่พวกเขาพูดถึงเจียงจื่อเอี๋ยน
พวกเขาต่างหวังให้ไอดอลที่ตัวเองชื่นชอบได้รับบทนี้
เป็นบทนางเอกมีพื้นฐานจากนิยายต้นฉบับและได้ผู้กำกับชื่อดัง ถ้าได้แสดงเรื่องนี้ต้องดังแน่นอน
สุดท้ายบทนี้ก็ตกเป็นของเธอ
นาน่าได้ยินแล้วรู้สึกขำ “นางเอกเหรอ?”
เธอยื่นมือออกมา “ส่งบทละครให้ฉันหน่อย”
เจียงเจินไม่รู้ว่าเธอจะทำอะไร จึงค่อย ๆ ส่งบทละครให้นาน่าด้วยมือที่สั่นเทา
บทละครเล่มนั้นหนามาก นาน่าสุ่มเปิดขึ้นมาหนึ่งหน้า
“ศิษย์พี่บอกว่าเขาจะช่วยข้า ข้าเชื่อเขา ข้าจะรอเขาอยู่ตรงนี้”
เธอพลิกต่อไปอีกหน้า
“ข้าคิดว่าเขาเป็นคนดี ข้าก็อยู่ตัวคนเดียว มีใครสักคนให้พึ่งพาก็ดี ข้ายินดีที่จะมีครอบครัวกับเขา”
พลิกกลับอีกครั้ง
“ข้ากับศิษย์พี่เป็นคู่ที่สวรรค์สร้าง เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาขัดขวางพวกเรา?”
นาน่าพยายามกลั้นความโกรธเอาไว้
“ครึ่งหนึ่งของเรื่องคือการแย่งผู้ชาย? นี่คือนางเอกที่แข็งแกร่งงั้นเหรอ?”
เจียงเจินพูดไม่ออก
ดูเหมือนว่าจะมีอะไรไม่ถูกต้องอยู่บ้าง
นาน่าโยนบทออกไปพลางหัวเราะอย่างหงุดหงิด “ฉันว่ามันเป็นแค่เรื่องของคนที่สมองมีแต่ความรักมากกว่า”
“ฟังเธอท่องอะไรพวกนี้ทุกวันมันทรมานจริง ๆ เขียนได้แย่มาก!”
หลังจากได้ระบายความโกรธออกมาแล้ว นาน่าก็หันตัวเดินขึ้นบันได เดินผ่านหนิงหนิงไป
“ขอโทษนะคะ ทำชามแตกไปหนึ่งใบ”
หนิงหนิงพูดว่า “ไม่เป็นไร”
นาน่าเดินกลับไปที่ห้องค
