นขันแข็งในการถ่ายทำ
หลังจากใช้เวลาอยู่ด้วยกันหลายวัน ทุกคนต่างมีความประทับใจที่ดีต่อเธอ
วินนี่ยิ้มให้กับเชอริเดนพระเอกที่กำลังช่วยพยุงเธอให้ลุกขึ้น
อีฟลินนางเอกที่ยืนอยู่ห่างออกไปตรงหน้าต่างบานใหญ่ในห้องนั่งเล่น แอบกลอกตาอย่างเงียบ ๆ
“ฮึ่ม ผู้หญิงน่ารังเกียจ” เสียงกระซิบพึมพำ
รอยยิ้มบนใบหน้าของวินนี่ยิ่งกว้างขึ้น
การถ่ายทำวันนี้เสร็จสิ้นแล้ว
คฤหาสน์ถูกเช่าไว้ กองถ่ายจึงพักผ่อนอยู่ด้านใน
หลังจากแยกย้ายกัน วินนี่กลับห้องของเธอ
ตัวละครหลักพักอยู่ที่ชั้นสาม
เธอเข้าไปในลิฟท์ เชอริเดนวิ่งตามเข้ามา
ประตูลิฟท์ปิดลง
“ไง วินนี่” เชอริเดนทักทาย
“ยังไม่ดึกเลย ไปดื่มกันสักแก้วไหม?”
วินนี่ไม่ได้พูดอะไร
เมื่อมาถึงชั้นสาม ประตูลิฟต์ก็เปิดออก
วินนี่ยิ้มอย่างอ่อนโยน “ไม่ดีกว่าค่ะ ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ค่อยมีความสุขนะ”
ด้านนอกลิฟต์
อีฟลินกอดอกจ้องมองพวกเขาทั้งสองด้วยสายตาไม่พอใจอย่างมาก
เชอริดันยักไหล่
“ราตรีสวัสดิ์ค่ะทั้งสองคน” วินนี่เดินผ่านอีฟลินไปตามทางเดิน มุ่งหน้าไปยังห้องของเธอที่อยู่สุดทางเดิน
วินนี่ผลักประตูห้องเข้าไปแล้วปิดประตู
รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าหายวับไปในพริบตา
เธอยกมือขยี้ผมอย่างหงุดหงิด
“ไอ้บทบ้า ๆ นี่เขียนมาแย่ขนาดนี้ แม่มดจะฆ่าตัวตายเพื่อผู้ชายคนหนึ่งได้ยังไง ไปตายซะเถอะ!”
“บ้าเอ้ย บ้าเอ้ย”
หญิงสาวที่สวยสง่าเหมือนนางฟ้า กลับพ่นคำหยาบคายออกมาไม่หยุด
“ถ้าเธอไม่ชอบ ก็ฆ่าทิ้งไปสิ” เสียงใ
