ตย์แล้ว มีแค่เจียงฉือซิงคนเดียวที่เกิดเรื่อง ถ้าวันนี้ไม่ทำอะไรบ้า ๆ ก็คงไม่มีเรื่องอะไรหรอก]
[ที่พูดมาก็จริงนะ]
[แต่ฉันสงสัยมากกว่าว่า หนิงหนิงเป็นแม่มดจริง ๆ เหรอ?]
[อยากรู้จังเลย! อยากรู้จังเลย!]
[เรื่องแม่มดนี่พิสูจน์ได้ยาก แต่เรื่องผีผู้หญิงนี่ต่างกันลองไปถามผีเสื้อเพลิงดูสิ]
[จริงด้วย ผีเสื้อเพลิงเป็นเพื่อนสนิทกับเสี่ยวซี แถมยังอยู่ด้วยกันด้วย ต้องรู้เรื่องภายในแน่ ๆ]
[คนแปลกหน้าถามไปก็ไม่มีประโยชน์ หน่วยสืบสวนพิเศษถามมาตั้งนานแล้ว เธอก็ยังไม่ยอมพูดอะไรเลย ต้องให้คนสนิทถามถึงจะได้ผล]
[เรียกผีเสื้อเพลิงมาหน่อย!]
[สาวติดเน็ต! ทำไมตอนที่ต้องการเธอขนาดนี้ เธอถึงไม่อยู่ ฉันเสียใจมาก!]
[ไม่ต้องรีบหรอก ปล่อยให้ผีเสื้อเพลิงหลับพักผ่อนก่อน พอตื่นเช้ามาเห็นข้อความจากเพื่อนสนิท เธอคงนอนไม่หลับแน่ ๆ]
[สายไปแล้ว ฉันบอกบรรณาธิการไปแล้วให้ไปเร่งงานเธอ]
ซวี่หนานเยว่เพิ่งพิมพ์ข้อความเหล่านี้เสร็จ
เธอเปิดภาพแคปหน้าจอ ภาพค้างอยู่ที่จังหวะที่รูปถูกแขวนกลับขึ้นไปบนผนังอีกครั้ง
หญิงสาวที่สวมผ้าคลุมหน้ายืนจ้องมองภาพบนผนังนิ่งไม่ขยับ
ซวี่หนานเยว่จ้องมองนาน่าอยู่นานมาก
ห้องไลฟ์สดต่างพากันเรียกหาผีเสื้อเพลิงอย่างบ้าคลั่ง
ในเวลาเดียวกัน มุมหนึ่งของเมือง
ตีสามยามดึก
คฤหาสน์ของสำนักเซียนตระกูลจ้าวสว่างไสวด้วยแสงไฟ
หลังพุ่มไผ่ชายหนุ่มและหญิงสาวนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างเกร็ง ๆ ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมอง โทรศัพท์ใน
