แล้วด้วย
ทั้งเงินทุนและกำลังคนก็ลงทุนไปหมดแล้ว ถ้าต้องย้ายที่ใหม่ความสูญเสียก็จะมากเกินไป สีหน้าของทุกคนเคร่งเครียดพร้อมกัน
นาน่านั่งอยู่เงียบ ๆ รับรู้ได้ถึงอารมณ์ด้านลบที่แผ่ออกมาจากพวกเขาเหล่านั้น
ความกลัว ความรังเกียจและความดูถูก
สมแล้ว แม้จะกลายเป็นผี
เธอก็ยังไม่เป็นที่ต้อนรับอยู่ดี บนท้องถนนที่เงียบสงัด
ในเรื่องผีมักจะมีผีสาวสวยมากมาย
แม้ว่าจะตายไปแล้ว ก็ยังมีคนเป็น ๆ มารักพวกเธอ
เธอตายแล้ว
แต่ก็ยังเหมือนตอนที่มีชีวิตอยู่
ไม่มีใครสนใจว่าเธอรู้สึกอย่างไร ไม่มีใครชอบเธอ ทุกอย่างไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
คำว่าโรแมนติกไม่เคยเป็นของเธอเลย
จะเปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าสวย ๆ แล้วมันจะได้อะไรขึ้นมา
สวยแค่ภายนอกเท่านั้น
ไม่อาจปกปิดความน่าเกลียดที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวหนังได้ ตั้งแต่ได้สวมชุดกระโปรงตัวนี้ เธอรู้สึกว่าชุดกระโปรงตัวนี้ช่างน่ารำคาญเป็นครั้งแรก
เธอไม่คู่ควรกับมัน
นาน่าหลับตาลง
เฮ้อ…ที่แท้แม้จะตายไปแล้วก็ยังลืมความทรงจำเหล่านั้นไม่ได้
เสียงหัวเราะเยาะ เสียงโห่ร้อง เสียงผลักดัน เสียงด่าทอ เด็กสาวนั่งยอง ๆ กอดเข่าอยู่บนพื้น
ตอนนั้นเธออายุเท่าไหร่นะ?
แปดปี
สิบสามปี
ยี่สิบเอ็ดปี
ยี่สิบหกปี
ทำไมถึงจำได้ชัดเจนขนาดนี้นะ
เปลวไฟรูปผีเสื้อบนร่างพลันลุกโชนสูงขึ้น
หนิงหนิงที่เงียบมาตลอดเอ่ยปากขึ้น เพื่อตัดความคิดของพวกเขา “พวกคุณถกเถียงเรื่องของนาน่า ไม่คิดจะถามความเห็นฉันเลยเหรอ?”
จี๋หยวนชิงตกใจ “คุณมีวิ
