บทที่ 84 เจียงฉือซิงฟื้นแล้ว
เจียงเจินที่ซ่อนอยู่หลังโซฟาและคอยสังเกตการณ์อยู่กรีดร้องว่า “เธอทำอะไร!”
เธอวิ่งเข้ามาและหยุดอยู่ห่างจากหนิงหนิงกับคนอื่น ๆ ไปหนึ่งเมตร ไม่กล้าเข้าไปใกล้ ตัวสั่นเหมือนมดที่อยู่บนกระทะร้อน
“หนิงหนิง เธอกำลังทำอะไร เธอจะฆ่าเจียงฉือซิงเหรอ!”
หนิงหนิงตอบอย่างใจเย็น “ฉันกำลังสอนพวกเขาให้วาดวงเวทย์”
เจียงเจินร้องไห้ด้วยความร้อนใจ เธอชี้ไปที่เฉินมู่และจี๋ไหล
“พวกคุณสองคน พวกคุณยืนดูอะไรอยู่ รีบเข้าไปช่วยเขาออกมาสิ พวกคุณไม่ใช่ตำรวจเหรอ?”
เฉินมู่อธิบาย “ไฟนี้ไม่ทำร้ายคนหรอก”
เมื่อมองดูอย่างละเอียด จะเห็นว่าเจียงฉือซิงกำลังนอนหลับสบายดี
เจียงเจินไม่ฟังเธอรีบเร่งเฉินมู่ “คุณรีบเข้าไปช่วยเจียงฉือซิงออกมาเดี๋ยวนี้นะ! เข้าไปเร็ว ๆ สิ!”
เธอเกือบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว ไม่สนใจด้วยซ้ำว่ากำลังไลฟ์สดอยู่หรือเปล่า
เฉินมู่ปลอบ “ใจเย็น ๆ ก่อน…”
หนิงหนิง “เรียบร้อยแล้ว”
เธอยื่นเท้าออกไปเหยียบพื้น แล้วลบเส้นวงกลมด้านนอกของวงเวทออก
เสาไฟที่พุ่งสูงก็ดับวูบลงในทันที
เจียงฉือซิงนอนอยู่ตรงนั้น ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย
เสียงร้องไห้ของเจียงเจินหยุดกึกในทันที เธอวิ่งเข้าไปหาทรุดตัวลงข้างเจียงฉือซิงร้องไห้พลางลูบใบหน้าของเขาเบา ๆ
โชคดีที่ยังหายใจอยู่
ใบหน้าของเขายังอุ่นแก้มเป็นสีชมพูระเรื่อ ดูดีกว่าตอนก่อนหน้านี้มาก
ไม่เป็นอะไรเลยนี่
เจียงเจินถึงกับตะลึงงัน แม้ว่าจะถูกไฟเผา
เฉินมู่ถอนหาย
