ก็อยู่พร้อมหน้ากันแล้ว เรามาช่วยกันไขปริศนาเรื่องนี้กันเลยดีไหมครับ?”
คนอื่น ๆ ก็กำลังคิดแบบเดียวกัน ในเมื่อกลับบ้านไม่ได้แล้วก็น่าจะลองฟังดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
หนิงหนิงชำเลืองมองจี๋หยวนชิง พลางกล่าวด้วยสายตาดูแคลน “คงจะอยากให้ฉันสอนวิธีแยกแยะวิญญาณผูกติดอย่างรวดเร็วสินะ ขอโทษนะ ฉันไม่อยากสอน คุณโง่เกินไป ไปถามพวกเขาแทนเถอะค่ะ”
เธอชี้ไปที่เฉินมู่และจี๋ไหล
“พวกเขาเป็นตำรวจ ชอบยุ่งกับเรื่องยุ่งยากพวกนี้ที่สุด พวกเขาไม่รังเกียจความโง่ของคุณหรอก”
จี๋หยวนชิง…?? เขาโง่เหรอ?
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่มีคนบอกว่าเขาโง่
เฉินมู่พยักหน้าเห็นด้วย “ผมสอนให้ได้นะ”
จี๋หยวนชิงโกรธจนหน้าแดง “ผมไม่ได้โง่! ผมไม่ต้องการให้คุณมาสอน!”
เสียงดังจนทำให้เจียงเจินและคนอื่น ๆ สะดุ้งตกใจ
เฉินมู่หัวเราะ “อย่างนั้นเหรอครับ? งั้นก็ดีเลย”
หนิงหนิงถาม “แน่ใจนะว่าไม่ได้โง่ ฉันเตือนคุณตั้งหลายครั้งแต่คุณก็ยังไม่รู้ตัว ไม่ต้องให้สอนจริง ๆ เหรอคะ?”
จี๋หยวนชิง…
เขารู้ตัวว่าพลาดไปแล้ว เขาไม่ควรพูดแทรกเลย
เขาเพิ่งค้นพบบางอย่าง
หนิงหนิงนี่พอไม่พูดก็เงียบ แต่พอเปิดปากทีก็ทำให้คนโมโหได้ทุกครั้ง
ตัดสินใจแล้วกลับไปจะส่งบทความด่าหน่วยสืบสวนพิเศษสักสิบบท แล้วก็ส่งบทความด่าหนิงหนิงอีกยี่สิบบท
มีขยะเกลื่อนกลาดเต็มพื้น เว่ยฉือเร่งให้คนรีบมาทำความสะอาด
แขกรับเชิญทั้งหมดนั่งอยู่ พนักงานที่มาทำความสะอาดมองดูแวบหนึ่ง เห็นผีตนหนึ่งยืนนิ
