วไม่ใช่เหรอ?]
[ใช่ไหมล่ะ สารวัตรแซ่เฉินคนนั้นถึงได้บอกกับจี๋หยวนชิงว่าเดี๋ยวเจอกัน เขาเดาได้ว่าจี๋หยวนชิงต้องกลับมาแน่ ๆ]
[แล้วทำไมไม่พูดออกมาล่ะ สนุกที่ได้เห็นคุณชายจี๋วิ่งไปมาหรือไง]
[ยอมแพ้เลยจริง ๆ เขาก็ต้องยืนยันให้แน่ใจก่อนสิ คิดว่าตำรวจทำคดีเล่น ๆ หรือไง พวกเขาย้ำอยู่ตลอดว่าต้องการหลักฐาน]
[คิดว่าตำรวจสืบคดีเหมือนชาวเน็ตเหรอ ที่ตัดสินคดีด้วยคีย์บอร์ดน่ะ?]
[คุณคิดว่าถึงบอกไปจี๋หยวนชิงจะเชื่อเหรอ?]
[ตอนนี้พอย้อนกลับไปคิดแล้วน่ากลัวมาก พวกเจียงเจินแทบจะฟันธงเลยว่าเป็นหนิงหนิงที่เอาผีผู้หญิงตนนั้นมา จี๋หยวนชิงก็ไม่ถามอะไรเลย คนอื่นพูดอะไรก็เชื่อหมดแล้วก็ตัดสินลงโทษหนิงหนิงแบบนั้นเลย]
[ใช่แล้ว ถ้าไม่ใช่ผีตายโหงต่อให้หนิงหนิงกระโดดลงแม่น้ำหวงเหอก็ล้างข้อกล่าวหาไม่หมด]
[เพราะฉะนั้นแล้ว ที่หน่วยสืบสวนพิเศษพูดน่ะถูกแล้ว ต้องมีหลักฐาน]
[แย่แล้ว พอนึกถึงตอนที่เคยตะโกนเชียร์จี๋หยวนชิงว่าเป็นแสงสว่างแห่งความยุติธรรมในโลกมนุษย์ ตอนนี้รู้สึกอายจนนิ้วเท้าจิกพื้นเลย]
[ไม่รู้ว่าหนิงหนิงคิดอะไรอยู่ในตอนนั้น ถ้าไม่ติดว่าเธอเป็นคนหน้านิ่ง คงจะกลอกตาขึ้นไปถึงท้องฟ้าแล้ว]
[เธอคงขี้เกียจอธิบายแล้ว]
[พอมองอย่างนี้แล้ว หน่วยสืบสวนพิเศษก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้น อย่างน้อยพวกเขาก็มีวิจารณญาณเป็นของตัวเอง ไม่ได้คล้อยตามอารมณ์ของฝูงชน]
[ใช่เลย ไม่ต้องไปสนว่าความสามารถจะเป็นยังไง แต่การทำแบบนี้ดีมาก ๆ เลย]
[
