หญ่ที่ไม่มีสิ่งใดเทียบได้
[…]
[โอ้แม่เจ้า ไม่กล้าดูแล้ว]
[หยกของเจินเจินแตกแล้ว…]
[แม่เจ้า…]
[หรือว่าที่ของปลอมนั่นพูดเป็นเรื่องจริง? มีวิญญาณผีตายโหงจริง ๆ เหรอ?]
[ในหนังสือบอกว่าวิญญาณผีตายโหงจะมีพลังงานหยินแรงที่สุดในช่วงที่กลับมาสู่ความตายอีกครั้ง เพราะความแค้นของพวกเขาจะหนักหนาที่สุด]
[ถ้าเป็นเรื่องจริง มันไม่อันตรายเหรอ?]
[แล้วทำไมหนิงหนิงกับหนิงเหนียนถึงไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลยล่ะ?]
พอมองดูอย่างละเอียด ก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ท่ามกลางฝูงชน หนิงหนิงและหนิงเหนียนยืนอยู่แถวหน้าสุด
ทั้งสองคนมีสีหน้าสงบนิ่ง ไม่มีท่าทีผิดปกติแม้แต่น้อย
บนผมและไหล่ของหนิงเหนียนมีผีเสื้อนรกเกาะอยู่หลายตัว
เหมือนกับผีเสื้อที่อยู่บนตัวของผีผู้หญิงเมื่อครู่ไม่มีผิด
หนิงหนิงอุ้มวาเซียไว้ในอ้อมแขน เธอยังคงลูบขนแมวอยู่ด้วยซ้ำ
แม้กระทั่งจี๋หยวนชิงก็ยังหน้าซีดเผือด
แต่ทั้งสองคนกลับไม่เป็นอะไรเลย
เปลวไฟจากผีเสื้อบนตัวของหนิงเหนียนส่องให้ห้องสว่างจ้า ทำให้บรรยากาศน่าขนลุกจางลงไปไม่น้อย
ตอนนี้จี๋เซาถึงได้รู้ว่าตัวเองอาจจะเจอเรื่องใหญ่เข้าแล้ว
เสียงของเธอสั่นเครือ พูดออกมาอย่างยากลำบาก “พี่ชาย…ช่วยด้วย…”
จี๋หยวนชิงได้ยิน เขาล้วงมือล้วงในกระเป๋าเพื่อหยิบยันต์ แต่ไม่รู้ว่าเพราะอากาศหนาวเกินไปหรือเปล่าหยิบอยู่นานก็ยังไม่ได้สักแผ่น
เข็มทิศดอกบัวบนตัวของเฉินมู่และจี๋ไหลหมุนไม่หยุด จี๋ไหลหนาวจนตัวสั่น พยายามอยู่นานกว่าจ
