ึดติดนั้น
ผู้ชมต่างพากันงงงวย
[???]
[ผีตายโหง? ผีผู้หญิงคนนี้เป็นผีตายโหงงั้นเหรอ?]
[ที่ฉันจำได้ ผีตายโหงนี่น่ากลัวมากนะ ต้องหาร่างทดแทนถึงจะได้กลับชาติไปเกิด ถ้าเจอผีตายโหงเมื่อไหร่ก็เตรียมตัวตายได้เลย]
[แต่ก็น่าสงสารนะ ต้องเผชิญกับความตายซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกวัน เลยถูกบีบให้กลายเป็นผีร้ายแทบทั้งนั้น]
[แม่เจ้า นี่ฉันได้เจอผีตายโหงตัวจริงแล้วเหรอ?]
[ฟังของปลอมพูดจาเหลวไหลน่า ถ้าเป็นผีตายโหงจริง ๆ คนในวิลล่านี้จะยังยืนอยู่ตรงนี้ได้นานขนาดนี้โดยไม่เป็นอะไรเลยได้ยังไง?]
[ใช่แล้ว ฟังเธอพูดไร้สาระ คงหาข้ออ้างให้ตัวเองอีกแล้วล่ะสิ]
[คิดว่าคุณชายจี๋จะดูผีตายโหงไม่ออกงั้นเหรอ จำเป็นต้องให้เธอมาบอกด้วยเหรอ?]
ในตอนนั้นนาน่าที่ถูกมัดอยู่อย่างเรียบร้อย จู่ ๆ ก็ดันเชือกนำวิญญาณที่รัดตัวเธอออก
เชือกนำวิญญาณขาดออกเป็นสี่ห้าท่อน
ลูกศิษย์ทั้งสองตกใจจนถอยกรูดไปด้านหลัง คนอื่น ๆ ต่างกรีดร้องและถอยร่นเข้าไปข้างใน
จี๋หยวนชิงไม่พูดอะไรทั้งสิ้น เขาหยิบแส้ขึ้นมาและฟาดใส่นาน่า แส้นั้นราวกับมีตาเป็นของตัวเอง มันพุ่งเข้าไปพันรอบตัวนาน่าและสามารถรัดเธอไว้ได้อย่างแม่นยำ
จับได้แล้ว
จี๋หยวนชิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
เขาเคยกังวลว่าสิ่งที่หนิงหนิงพูดนั้นอาจจะเป็นความจริง
ถ้าเป็นวิญญาณผูกติดกับสถานที่จริง ๆ จะถูกเขาจับได้ง่ายขนาดนี้ได้อย่างไร
โกหกเขาอีกแล้ว
จี๋หยวนชิงพูดเสียงเข้ม “อย่าหาข้ออ้างให้ตัวเองเลยครับ คุณบอกว่