บทที่ 69 นั่นมันผิดกฎหมาย!
หนิงหนิงชี้ไปที่ประตู “ดูนั่นสิ เขากลับมาแล้ว”
รอยยิ้มของจี๋เซาแข็งค้างอยู่ที่มุมปาก
อะไรนะ?
ใครกลับมา
ทุกคนมองตามสายตาของหนิงหนิงไปที่ทางเข้า พอจี๋หยวนชิงเข้าประตูมา สายตาจากคนสิบกว่าคู่ก็มองมาที่เขาพร้อมกัน
จี๋หยวนชิง ??
กลัวอะไรก็เจออะไรแบบนั้นจริง ๆ
ทุกคนในห้องนั่งเล่น ??
ผู้ชม ??
[ไม่จริงน่า?]
จี๋หยวนชิงกลับมาจริง ๆ ด้วย?
พวกเขามองไปที่จี๋หยวนชิง แล้วก็มองไปที่หนิงหนิง
ไม่น่าเชื่อเลย หนิงหนิงทำนายได้จริง ๆ เหรอ?
ความอึดอัดเริ่มแผ่ซ่านไปทั่ว
จี๋หยวนชิงรู้สึกว่าบรรยากาศในห้องนั่งเล่นดูแปลก ๆ “พวกคุณเป็นอะไรกันเหรอ?”
คำพูดอวดอ้างเมื่อสักครู่ยังก้องอยู่ในหู จี๋เซาอายจนนิ้วเท้าจิกพื้น เธอกว่าจะหาเสียงตัวเองเจอก็ใช้เวลาพักใหญ่ “พี่ทำไมถึงกลับมาล่ะ?”
จี๋หยวนชิงเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก พูดอย่างเก้อเขิน “มีข้อผิดพลาดนิดหน่อย เลยปล่อยให้ผีหนีไปได้ ฉันตรวจดูข้างนอกแล้ว หาไม่เจอ น่าจะวิ่งกลับมาที่นี่อีก พวกเธอเห็นมันไหม?”
พอได้ยินว่าผีวิ่งกลับมา คนอื่น ๆ ก็ตื่นตระหนก กอดอกมองซ้ายมองขวาด้วยความหวาดระแวง
จี๋หยวนชิงยิ้มบาง “ไม่ต้องตกใจ มีผมอยู่นี่”
ลูกศิษย์ถือกระจกสำริดเดินไปพลางส่องกระจกไปพลาง
เจียงเจิน “ดีเลย คุณชายจี๋กลับมาพอดี มีเรื่องที่หน่วยสืบสวนพิเศษแก้ไม่ได้ ขอให้คุณช่วยจัดการหน่อยค่ะ”
จี๋หยวนชิงยืนไพล่มือไว้ข้างหลัง “โอ้โฮ มีเรื่องที่สารวัตรเฉินแก้ไม่ได้ด้วยเ