หรอครับ แปลกจริง ๆ!”
จี๋เซาพึมพำเบา ๆ “ปกตินั่นแหละ ก็แค่หน่วยงานที่ไร้ประโยชน์”
จี๋หยวนชิงแกล้งทำเป็นโกรธ “พูดอะไรของเธอ สารวัตรเฉินอย่าโกรธเลยนะครับ น้องสาวคนนี้แค่ไม่รู้เรื่องรู้ราว”
จี๋เซาแค่นเสียงหึ! แล้วหันหน้าหนีอย่างไม่ยอมรับ
เฉินมู่ยิ้มและพูดว่า “คุณชายจี๋ ลองขึ้นไปค้นดูบนชั้นบนเถอะครับ พวกเราอยู่ที่ห้องรับแขกตลอด จริง ๆ แล้วไม่มีผีมาที่นี่หรอก”
จี๋หยวนชิงครุ่นคิด “แต่ว่าด้านหลังพวกเราหาดูแล้ว ถ้าไม่เข้ามาทางห้องนั่งเล่น แล้วจะไปไหนได้ล่ะครับ? สารวัตรเฉินเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า”
เฉินมู่เพียงแค่ยิ้มโดยไม่พูดอะไร
“ผมจะค้นให้ละเอียดกว่านี้” จี๋หยวนชิงสั่งให้ลูกศิษย์สองคนค้นหาชั้นล่างอย่างละเอียด
จี๋หยวนชิงพูดว่า “ดูเหมือนทุกคนกำลังมีปัญหา เล่าให้ผมฟังได้นะครับ”
เจียงเจินรอมาตั้งแต่แรกแล้ว รีบพูดด้วยความร้อนใจ “หวังว่าคุณชายจี๋จะช่วยจัดการเรื่องที่เจียงฉือซิงและฉันถูกรังแก หนิงหนิงอิจฉาแล้วจงใจส่งผีมาทำลายงานเลี้ยงฉลองของฉัน ทุกคนต่างก็เห็นเรื่องนี้ แต่หน่วยสืบสวนพิเศษกลับถ่วงเวลาไม่ยอมจับกุมหนิงหนิง ฉันจึงขอร้องให้สำนักเซียนลงโทษหนิงหนิงตามกฎหมาย เพราะในใจของพวกเราสำนักเซียนต่างหากที่เป็นที่พึ่งแห่งความยุติธรรมที่แท้จริงค่ะ”
จี๋หยวนชิงมองไปที่หนิงหนิงแล้วพูดอย่างลำบากใจ “ผมเข้าใจว่าเรื่องนี้คุณหนิงทำไม่ถูก แต่ว่าสำนักเซียนของเรารับผิดชอบแต่เรื่องผีเท่านั้น เรื่องของมนุษย์ไม่ใช
