เหนียน
เจ้าหนูนี่ ปกติเป็นคนเงียบ ๆ แท้ ๆ
จี๋เซาก็ตกใจเช่นกัน เธอพยุงเจียงเจินถอยหลังพลางตะโกนว่า “รีบพาคนและผีไปให้หมดเลย! เธอช่างเลวร้ายและน่ากลัวจริง ๆ!”
จี๋หยวนชิงพูดอย่างจริงจัง “คุณหนิง ตอนนี้คนที่เจอผีคือคุณ นี่ไม่ใช่ว่าพวกเราใส่ร้ายแต่คุณเป็นคนส่งหลักฐานมาให้เราเอง สารวัตรเฉินแบบนี้ยังไม่จับอีกเหรอครับ?”
เฉินมู่ยิ้มตอบ “ไม่จับครับ เพราะผมคิดว่านี่ยังไม่ถือเป็นหลักฐาน”
จี๋หยวนชิงเริ่มปวดหัว “หน่วยสืบสวนพิเศษที่ยิ่งใหญ่ ปกป้องคนร้ายครั้งแล้วครั้งเล่า ผมไม่รู้ว่าเจตนาของพวกคุณคืออะไร ต่อหน้าสายตาผู้คนมากมายขนาดนี้ ไม่แปลกเลยที่ประชาชนจะไม่ไว้ใจพวกคุณ! ถ้าพวกคุณไม่กล้า วันนี้ผมจะเป็นผู้พิพากษาเอง พาตัวคนร้ายไปเดี๋ยวนี้!”
เฉินมู่รีบห้าม “คุณไม่มีสิทธิ์พาตัวใครไปทั้งนั้น! นั่นมันผิดกฎหมาย!”
