แย่แล้ว ฉันเคยคิดว่ากฎหมายความปลอดภัยนี่เป็นเรื่องตลกมาตลอดเลย]
[พอเลย เธอคิดว่าตายแล้วจะเป็นอิสระงั้นเหรอ? ไม่! เธอท่องกฎหมาย ‘กฎหมายว่าด้วยการรักษาความปลอดภัยจากภูตผี’ จนขึ้นใจแล้วหรือยัง?]
[สวัสดีค่ะ สั่งซื้อไปแล้ว จะตั้งใจอ่านอย่างจริงจัง ป้องกันไม่ให้ตอนเป็นผีในอนาคตเผลอไปทำเรื่องไม่ดีแล้วโดนทำให้สลายเป็นผุยผง]
[โดนตัดสินให้สลายเป็นผุยผงแล้ว เธอยังจะเรียกว่าไม่ตั้งใจอีกเหรอ?]
[เฮ้ย! เห็นได้ชัดว่ากฎหมายมันจำเป็นจริง ๆ มันใช้ควบคุมคนแบบเธอนี่แหละ เอ๊ย ไม่ใช่! ผีแบบเธอต่างหาก!]
เฉินมู่พยักหน้า “ขอบคุณที่เข้าใจครับ”
หนิงหนิงพยักหน้าตอบ “เรื่องง่าย ๆ แค่นี้ พวกคุณนี่ช่างโง่จริง ๆ”
สีหน้าที่แสดงความรังเกียจของเธอชัดเจนมาก
จี๋ไหลก้มหน้า เม้มริมฝีปากแน่น
จี๋เซาและคนอื่น ๆ…
ผู้ชม…
[โง่จนทำให้เธอเดือดร้อน ขอโทษจริงๆ นะ]
[แต่ว่าการมีกฎหมายเป็นเรื่องที่ดีนะ แต่ถ้าคนบังคับใช้กฎหมายไม่มีความสามารถก็เปล่าประโยชน์ไม่ใช่เหรอ?]
เจียงเจินพูดอะไรไม่ออก สุดท้ายจึงถามเฉินมู่และจี๋ไหลว่า “พวกหลักฐานทั้งหมด ฉันก็ให้พวกคุณไปแล้ว พวกคุณจะจับคนหรือไม่จับกันแน่?”
เฉินมู่ยังคงส่ายหน้า “นี่มันเป็นแค่คำพูดฝ่ายเดียวของพวกคุณ ไม่ถือว่าเป็นหลักฐาน”
เจียงเจินโกรธจัดเธอก็ไม่ได้หวังอะไรจากหน่วยสืบสวนพิเศษอยู่แล้ว “ก็ได้ ถ้าหน่วยสืบสวนพิเศษไม่จับ งั้นก็ให้สำนักเซียนมาจัดการ ให้สำนักเซียนมาเรียกร้องความยุติธรรมให้พ
