มไปด้วยการโปรยดอกไม้
จี๋หยวนชิงจูงนาน่าและเพิ่งจะหันตัว
มีคนสองคนเดินเข้ามาจากทางระเบียงทางเข้า พวกเขาสวมชุดเครื่องแบบสีดำ ถุงมือสีขาว ท่าทางเคร่งขรึมเป็นทางการ พวกหน่วยสืบสวนพิเศษมาแล้ว
[โห มาจริง ๆ ด้วย!]
[คนคนนั้นไม่ได้พูดโกหกนี่นา มีคนแจ้งตำรวจจริงๆ ด้วย]
[ต้องยอมรับว่า หน่วยสืบสวนพิเศษอาจจะไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไหร่ แต่ว่าหล่อจริง ๆ นะ!]
[พี่ชายสองคนนี้หล่อมากเลย!]
จี๋หยวนชิงกับเจ้าหน้าที่จากหน่วยสืบสวนพิเศษเผชิญหน้ากันโดยบังเอิญ
เขาทักทาย “เป็นสารวัตรเฉินและ…คนนี้เป็นคนใหม่เหรอครับ?”
จี๋ไหลหยิบบัตรประจำตัวออกมา “ผมจี๋ไหลครับ”
จี๋หยวนชิง “แซ่จี๋เหมือนกันด้วย ดูเหมือนเราจะมีวาสนาต่อกันนะครับ”
จี๋ไหลยิ้มบาง “คนแซ่จี๋มีเยอะนะครับ”
‘แล้วทุกคนที่แซ่จี๋จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับคุณหมดเลยเหรอ?’
จี๋หยวนชิงยิ้มพลางตอบ “พูดเล่นไปอย่างนั้นเองครับ ต่อไปพวกเราต้องร่วมงานกันบ่อย ๆ แล้วผมยังมีธุระ ขอตัวก่อนนะครับ”
เฉินมู่ขวางเขาไว้ “ตามกฎหมายว่าด้วยการรักษาความปลอดภัยจากภูตผี หน่วยสืบสวนพิเศษมีสิทธิ์จัดการเรื่องวิญญาณเป็นอันดับแรก”
จี๋หยวนชิงหยุดเดิน “สารวัตรเฉิน นี่คิดจะแย่งผลงานกันเหรอครับ?”
“ผมจับวิญญาณได้แล้ว ให้พวกคุณเอากลับไปรายงานแบบนี้มันไม่ดีหรอกนะครับ” เขาพูดด้วยความประหลาดใจ
เฉินมู่ยิ้มน้อย ๆ “คุณชายจี๋ คุณเข้าใจผิดแล้ว จุดประสงค์ที่พวกเรามาไม่ใช่เพื่อจับวิญญาณ แต่เป็นการจับคนครับ”
