อย่างฉันดูแล้วปลื้มใจจัง]
[ดูไปแล้วสามรอบก็ยังรู้สึกว่าแมวที่กินข้าวเหมือนคนมันช่างน่าทึ่งจริง ๆ]
ขณะที่คนสองคนกับแมวอีกหนึ่งตัวกำลังกินข้าวกันได้ครึ่งทาง เว่ยฉือก็มาถึง
เว่ยฉือชำเลืองมองวาเซียที่กำลังกินข้าวอยู่ วาเซียกำลังก้มหน้าจ่อชามข้าว กินสลับกันไปมาทั้งกับข้าว ข้าว และซดน้ำแกง
ดูเป็นแมวที่พิถีพิถันอยู่นะ แต่มองยังไงก็ดูแปลก ๆ
เขากระแอมเบา ๆ “เอ่อ กินข้าวกันอยู่เหรอครับ?”
หนิงหนิงเงยหน้าขึ้นถาม “มีอะไรหรือเปล่า?”
สีหน้าของเว่ยฉือบ่งบอกชัดเจนว่ามีเรื่องจะพูด
การรบกวนคนอื่นตอนกินข้าว เว่ยฉือรู้สึกลำบากใจมากแต่ก็จำเป็นต้องพูดว่า
“คือว่า…เรื่องมันเป็นแบบนี้นะ”
ช่วงเช้าทางรายการได้รับโทรศัพท์เข้ามามากมาย ไม่ใช่เรื่องอื่นหรอก
เป็นเรื่องที่วาเซียกินข้าวนั่นแหละ
คนที่ร้องเรียนถามหนิงหนิงว่า ทำไมถึงให้แมวกินแต่อาหารคน
นี่มันเป็นการทำร้ายแมวนะ
ผู้ชมในห้องไลฟ์ก็ได้ยินคำพูดนี้เช่นกัน
[มีคนร้องเรียนจริง ๆ ด้วย น่าเบื่อจังเลยนะ]
[พระเจ้า แมวอยากกินอะไรก็ให้กินไป มันเรื่องอะไรของคุณล่ะ]
[ทำไมจะไม่เกี่ยวกับพวกเรา ถ้ากินแล้วเกิดเรื่องแมวก็ต้องทุกข์ทรมานนะ]
หนิงหนิงพูด “เรื่องที่วาเซียจะกินอะไร เขาตัดสินใจเอง ฉันไม่สามารถตัดสินใจแทนวาเซียได้”
วาเซียก็ได้ยินเช่นกัน มันโกรธมากจนไม่ยอมกินข้าว
ดวงตาสีเขียวจ้องเขม็งไปที่เว่ยฉือ
เว่ยฉือรู้สึกขนลุกเมื่อถูกมันจ้องมอง เขาโบกมือ “ไม่ใช่ว่าฉันไม่ให้นายก
