ย่างสงบ
และอีกอย่างหนิงหนิงก็สวยมาก ขณะที่ดูแมวก็สามารถดูความสวยของหนิงหนิงไปด้วยได้
วาเซียเงยหน้าขึ้น จ้องมองกล้องที่อยู่หลังประตู
มีคนจำนวนมากกำลังดูมันอยู่ในนั้น
ผู้ชมเห็นวาเซียลืมตากว้างจ้องมองหน้าจออย่างไม่ขยับเขยื้อนจากระยะไกล ราวกับกำลังมองพวกเขาอยู่
[กรี๊ดดดด น่ารักเกินไปแล้ว!]
เสียงอุทานดัง ‘อ๊า’ กระจายไปทั่วหน้าจอแชท
ข้างเตียงยังมีกล้องวิดีโออยู่อีกตัวหนึ่ง
วาเซียวิ่งเข้าไปหา แป๊ะ! อุ้งเท้าของมันตบลงบนกล้อง
ผู้ชมทั้งหลายได้เห็นอุ้งเท้าแมวสีดำปรากฏขึ้นมา
วาเซียยังเข้าไปใกล้ ๆ แล้วดมดูกล้องอีกครั้ง
ใบหน้าขยายใหญ่ขึ้นที่หน้าจอ มันก้มลงมาและนิ่งไม่ขยับจ้องตากับผู้ชมที่อยู่หลังหน้าจอ
สิ่งนี้ช่างน่าขนลุกจริง ๆ วาเซียรู้สึกว่ามีคนมากมายในนั้นที่อยากจะพุ่งออกมากินมัน
วาเซียตัดสินใจจ้องมองสิ่งนี้ไว้ ไม่ให้มันรบกวนหนิงหนิง
[เพื่อน ๆ ฉันไปแล้ว ขอจากไปอย่างสงบ..]
เบื้องหลังการถ่ายทอดสด เว่ยฉือมองดูจำนวนผู้ชมในห้องไลฟ์ของหนิงหนิงที่พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาได้แต่สงสัย
ที่ชั้นล่าง ทั้งสี่คนยุ่งวุ่นวายมาครึ่งค่อนวันกว่าจะทำอาหารเสร็จก็เกือบบ่ายโมงครึ่งแล้ว
ส่วนใหญ่เป็นจี๋เสี่ยวเสี่ยวที่ทำหน้าที่ผัดอาหาร ส่วนคนอื่นอีกสามคนก็แค่ล้างผัก ส่งของให้เท่านั้น
เพราะเวลากระชั้นชิดจึงผัดอาหารได้ห้าอย่างและทำน้ำซุปได้หนึ่งหม้อ
จี๋เสี่ยวเสี่ยวเหนื่อยจนแทบขาดใจ
พวกเขาจัดวางอาหารบนโต๊ะในห้องอาหารเรี
