บทที่ 33 จินเฉียนตัวจริงมาให้กำลังใจหนิงหนิง
[โอ้โห จินเฉียนตัวเจ้าของคฤหาสน์กุหลาบมาแล้ว]
[จินเฉียนตัวจริง นี่ไม่ใช่ประธานบริษัทหรอกเหรอ?]
[เดี๋ยวก่อน ทำไมของปลอมถึงมีเบอร์ติดต่อประธานบริษัทล่ะ]
[ผู้เช่ากับเจ้าของบ้านต้องติดต่อกันอยู่แล้วนี่]
[ใช่แล้วตกใจแทบตาย ฉันนึกว่า…]
[ประธานบริษัทมาด้วย…]
[ฮ่า ๆ ๆ สงสัยเมื่อกี้มีคนกลุ่มใหญ่ไปคอมเมนต์กับส่งข้อความส่วนตัวในเว็บไซต์ทางการของบริษัทซุ่ยจิน ไปต่อรองราคาคฤหาสน์ในอนาคตให้เจินเจิน เว็บไซต์ทางการบอกว่าจะรายงานสถานการณ์ให้ทราบ]
[แฟนคลับพวกเธอนี่สุดยอดจริง ๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ…]
[ถึงขั้นทำให้ประธานบริษัทต้องมาสนใจ แสดงว่าเจินเจินของพวกเรามีหน้ามีตามากจริง ๆ~]
[แต่ไม่ถูกนะ แค่เช่าคฤหาสน์จำเป็นต้องติดต่อถึงประธานบริษัทด้วยเหรอ?]
“คุณมีธุระอะไรกับผมหรือเปล่า?” เจียงฉือซิงถาม
“มีครับ คุณคงไม่รู้หรอกข้อความส่วนตัวในเว็บไซต์ทางการของเราเกือบจะระเบิดอยู่แล้ว พนักงานบอกผมว่าคุณกับคุณเจียงต้องการซื้อคฤหาสน์กุหลาบใช่ไหม?” จินเฉียนตัวบอก
ที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง
เจียงเจินทำท่าหัวใจให้กล้อง “ขอบคุณทุกคนนะคะ แต่คราวหน้าไม่ต้องทำแบบนี้แล้วค่ะ ฉันจัดการเองได้”
“ใช่แล้ว คุณเสนอราคามาได้เลยครับ” เจียงฉือซิงพูดอย่างไม่สนเรื่องเงินทอง
“เรื่องนี้น่ะ จริง ๆ แล้วผมก็อยากจะขายให้คุณนะ แต่ผมขายให้ไม่ได้จริง ๆ” จินเฉียนตัวอบอกด้วยน้ำเสียงเสียดาย
“ทำไมล่ะครับ?”
เจียงฉือซิ