ปสิยืนนิ่งอยู่ทำไม ฉันไม่มีเวลามานั่งฟังพวกคุณบ่นหรอกนะ”
หนิงหนิงเหลือบมองซานอู่แวบหนึ่งแล้วพูดว่า “โทรไปตั้งแต่อยู่ชั้นบนแล้ว คงจะมาถึงในไม่ช้านี้”
จินเฉียนตื่นตะลึง “คุณหนิงหนิง เรื่องนี้…”
เซี่ยลี่เฟินลุกขึ้นยืนทันที “คุณหนิงหนิง ในเมื่อคุณเก่งขนาดนี้แล้วทำไมยังต้องไปยุ่งกับพวกนักเลงพาลแบบนั้นด้วยล่ะ?”
ซานอู่ยิ้มเยาะ ดูเหมือนพวกนั้นจะเข้าใจแล้วแต่น่าเสียดายที่มันสายเกินไป
วาเซียที่นอนคว่ำอยู่ ยกตัวขึ้น
หนิงหนิงพูด “พวกเขามาแล้ว”
โทรศัพท์ของเธอดังขึ้น
“เข้ามาได้ ประตูไม่ได้ล็อก”
ชายสองคนเดินเข้ามาจากทางระเบียง ทั้งคู่สวมชุดเครื่องแบบสีดำบนแขนเสื้อด้านซ้ายมีตราสัญลักษณ์ ปักคำว่า ‘หน่วยสืบสวนพิเศษ’
ที่อินทรธนูมีกระดุมสีทองประดับอยู่ทั้งสองด้าน บนกระดุมมีลวดลายประณีต กระดุมด้านซ้ายเป็นรูปหงส์ ส่วนด้านขวาเป็นรูปมังกร
ที่อินทรธนูบนไหล่ขวามีเชือกสีแดงเส้นเล็กยาวพันอยู่ทั้งสองด้าน พันพาดอยู่บนไหล่ปลายเชือกประดับด้วยพู่สีแดง
บนหน้าอกด้านซ้ายมีเข็มกลัดติดอยู่อันหนึ่ง
เมื่อมองอย่างละเอียดมันคือเข็มทิศขนาดเล็กรูปดอกบัว กลีบดอกบัวบานออกโดยรอบ ล้อมรอบแผ่นกลมตรงกลางเอาไว้
ตั้งแต่ก้าวเข้าประตูมาเข็มทิศก็สั่นไหวไปมาไม่หยุด จากนั้นจึงชี้ไปที่ซานอู่ซึ่งนอนคว่ำอยู่บนพื้นแล้วก็หยุดนิ่ง
ทั้งสองคนสวมลูกประคำไว้ที่คอแต่ถูกปกเสื้อบังไว้ เห็นเพียงแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น
มือของพวกเขาสวมถุงมือสีขาวซึ่งปักด้ว
