บทที่ 20 หนิงหนิงกำลังต่อสู้กับผี!
ห้องชั้นสองเมื่อเทียบกับชั้นล่างแล้ว ด้อยกว่าเล็กน้อยแต่ก็แค่นิดเดียวเท่านั้น โทนสีของห้องไม่ได้หรูหราเท่าชั้นล่าง โดยใช้สีฟ้าอ่อนเป็นหลัก
ชุดโซฟาสีฟ้าอ่อนหนึ่งชุด ประดับด้วยขอบลูกไม้
เตียงเจ้าหญิงสีฟ้าขาวอยู่ตรงกลางห้อง ข้างเตียงมีโต๊ะเครื่องแป้งสไตล์ฝรั่งเศสย้อนยุคในโทนเดียวกัน
ผ้าม่านหน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่ก็เป็นสีฟ้า ขอบผ้าม่านปักด้วยลูกไม้เช่นกัน
บนระเบียง มีโต๊ะกลมเล็ก ๆ วางชุดน้ำชาอย่างประณีต
ถังถังวางกระเป๋าเดินทางลง แล้วหยิบเสื้อผ้าทั้งหมดออกมาจากกระเป๋า
หนิงหนิงเดินวนไปมาในห้อง มุมผ้าม่านปลิวขึ้นมาเธอชะงักฝีเท้า ทั้ง ๆ ที่ในห้องไม่มีลมเลย
ถังถังพูดพลางหยิบเสื้อผ้าออกมาทีละชุด “พวกนี้ฉันจะเอาไปเก็บในตู้เสื้อผ้านะ”
หนิงหนิงเหลือบมองชุดกระโปรงหลากสีสันเหล่านั้น
“ไม่มีเสื้อผ้าสีดำเลยเหรอ?”
เธอชอบใส่เสื้อผ้าสีดำ เหมือนชุดที่เธอสวมใส่อยู่ตอนนี้ซึ่งก็เป็นชุดที่คัดเลือกมาจากเสื้อผ้าที่เธอนำมาเอง
ถังถังส่ายหน้า เสื้อผ้าเหล่านี้เคยเป็นแบบที่หนิงหนิงชอบทั้งหมด
“คุณเอากลับไปเถอะ”
“ได้” ถังถังตอบรับเสียงเบาก่อนจะรูดซิปกระเป๋าอย่างหงอย ๆ
หลังจากสูญเสียความทรงจำ หนิงหนิงเหมือนกลายเป็นคนละคน ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด
และก็มีความลับเพิ่มขึ้นมามากมาย
หากหนิงหนิงไม่พูด เธอก็จะไม่ถาม
คนเราย่อมมีความลับกันทั้งนั้น
เธอเองก็มีความลับเหมือนกัน
จริง ๆ แล้วเธอค่อนข้า
