บทที่ 16 ฉันอยากซื้อคฤหาสน์หลังใหญ่
หนิงหนิงเปิดแอปวีแชทดู
ในส่วนของร่างเดิมนั้นว่างเปล่า ไม่มีเนื้อหาอะไรเลย
ส่วนคนอื่น ๆ นั้น มีทั้งเซลฟี่ ท่องเที่ยว และการทำงาน
ช่างมีเนื้อหามากมายและเต็มไปด้วยสีสัน
หลังจากดูไปรอบหนึ่ง หนิงหนิงไม่เห็นคนธรรมดาเลย มีแต่คนรวยหรือไม่ก็ผู้ดีมีตระกูล
ทุกคนต่างโพสต์รูปรถ รูปอาหาร และอวดความรักกัน
แต่ละคนล้วนประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานและมีชีวิตที่มีความสุขสมบูรณ์แบบ
โลกสมัยใหม่ช่างมีสีสันหลากหลายจริง ๆ
ไม่แปลกใจเลยที่ร่างเดิมไม่ชอบโพสต์อะไรในโซเชียล
นิ้วของเธอหยุดชะงัก
[จินซุ่ย: ขายคฤหาสน์กุหลาบ สอบถามรายละเอียดทางแชทส่วนตัว]
มีรูปภาพประกอบหลายภาพ
คฤหาสน์หรูหราสไตล์วินเทจ
ในสวนมีกุหลาบปลูกเป็นแปลงใหญ่
ด้านล่างเป็นส่วนความคิดเห็น
[ซูเยว่: สวยจังเลย! หัวใจฉันเต้นแรงมาก น่าเสียดายที่พ่อเพิ่งระงับบัตรเครดิตของฉันไป]
[ทาเลีย: นี่มันคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เขาหลานซานไม่ใช่เหรอ ราคาไม่ถูกนะ~]
[รีเบคก้า: ไม่จริงน่า เพิ่งซื้อเมื่อเดือนที่แล้วเองไม่ใช่หรอทำไมรีบขายล่ะ?]
[จ้าวตัวตัว: เพราะคฤหาสน์หลังนี้มีผีสิงน่ะ ตระกูลจินของพวกคุณทำแบบนี้ไม่ค่อยยุติธรรมเท่าไหร่นะ]
เพราะความคิดเห็นนี้ ทำให้มีคนแห่กันเข้ามาร่วมวงสนทนา ส่วนความคิดเห็นจึงคึกคักเป็นพิเศษ
และไม่มีการตอบกลับจากคนที่โพสต์ข้อความนี้เลย
วาเซียมองเห็นคฤหาสน์หลังนี้แล้วสนใจ “หนิงหนิง พวกเราซื้อคฤหาสน์กุหลาบหลั