่ออ่อนแรง เพื่อนร่วมงานรีบเข้ามาประคองเธอไว้ “เธอเป็นอะไรไปเนี่ย?”
หลินเค่อส่ายหน้าจับเสื้อเพื่อนร่วมงานแล้วถามอย่างร้อนรน “เด็กหนุ่มผมยาว ที่ใส่ชุดดำคนนั้นเป็นใครเหรอ?”
เพื่อนร่วมงานมองแล้วพูดว่า “ดูเหมือนจะเป็นหลานชายของคุณยายคนนั้นนะ ได้ยินมาจากครอบครัวนั้นว่าหลานชายคนนี้เติบโตมากับคุณยายตั้งแต่เด็ก แต่ดูเหมือนเด็กคนนี้จะไม่ค่อยกตัญญู ตอนคุณยายเสียชีวิตเขาก็ไม่พูดอะไรสักคำ”
หลินเค่อล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาด้วยมือที่สั่นเทา
ตอนที่หนิงหนิงทำนายดวงให้เธอนั้นเป็นช่วงก่อนอาหาร ตอนนั้นคนกลุ่มนี้ยังไม่มา
หนิงหนิงอยู่ในโรงพยาบาลตลอด เธอไม่มีแม้แต่โทรศัพท์มือถือ
ห้องผู้ป่วยของหนิงหนิงอยู่ทางซ้ายสุดของระเบียง ส่วนห้องฉุกเฉินอยู่ที่ชั้นหนึ่ง เธอไม่เคยออกจากห้องผู้ป่วยเลย
หลินเค่อไม่มีเวลาอธิบายให้เพื่อนร่วมงานฟัง เธอรีบออกจากโรงอาหารอย่างเร่งรีบ เพื่อหาที่เงียบ ๆ โทรแจ้งตำรวจ
“สวัสดีค่ะ ฉันต้องการแจ้งความว่ามีคนถือมีดก่อเหตุในโรงพยาบาล…”
…
“รีบมาด่วนเลยนะคะ แต่ตอนมาอย่าเปิดไซเรนอย่าใส่เครื่องแบบตำรวจมานะคะ คนร้ายอารมณ์ไม่ค่อยปกติ”
หลินเค่อคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเสริมว่า “เขาอาจจะมีของแปลก ๆ ติดตัวอยู่ด้วย อย่างพวกที่สามารถทำให้เกิดหมอกได้ เพื่อช่วยในการเคลื่อนไหวของเขา”
ในคำทำนายของหนิงหนิงได้กล่าวถึงเรื่องหมอกลอยขึ้นมา
หมอกนั้นเธอคิดว่าน่าจะเป็นตัวช่วยที่สำคัญที่สุดของเด็กหนุ่มคนนั้น
หลังจากว
