“หาววว”
ในที่สุด ผมก็ตื่นตรงเวลาเป็นกับเขาสักที
ดวงตามองดูนาฬิกาข้อมือ เห็นว่ามันเป็นเวลา 8:00 น. ผมขยี้ตาและบิดขี้เกียจ ลุกจากเตียงก่อนจะไปอาบน้ำอย่างรวดเร็วและเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับงาน
‘จริงสิ ฉันบอกไว้ว่าจะเช็กดูหลังจากที่ตื่นนี่นา…’
ขณะที่กำลังแปรงฟัน สายตาหันความสนใจไปทางโทรศัพท์มือถือ
อยู่ ๆ ผมก็เกิดความสงสัยเกี่ยวกับตัวเกมขึ้นมา
มันจะเป็นยังไงบ้างนะ?
ผมปลดล็อกหน้าจอโทรศัพท์ จ้องมองมันอย่างประหม่า นิ้วโป้งลอยค้างอยู่เหนือแอปด็อก จังหวะชีพจรกระตุกเร็วขึ้นเล็กน้อยเมื่อแตะไอค่อน เฝ้ามองตัวแอปค่อย ๆ โหลด
ทันทีที่มันเปิดขึ้นมา สายตาของผมไปสะดุดอยู่ตรงสถานะของบัญชี: ระงับการใช้งาน
หัวใจหล่นวูบ แต่ก็แค่นิดหน่อย ไม่ใช่ว่าผมไม่ได้คาดคิดเอาไว้หรอกนะ ผมแค่หวังว่าพวกเขาจะจัดการสถานการณ์ให้เรียบร้อยภายในวันนี้
‘มันก็ไม่แปลกหรอก ปกติพวกเขาใช้เวลาวันสองวันกับเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว’
ผมยังคงมั่นใจว่าบัญชีของตัวเองจะได้รับการปลดระงับในไม่ช้า
ฉะนั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการดูว่าเกมทำผลงานไปได้อย่างไรบ้าง แผนการโปรโมตนั่นได้ผลหรือเปล่า?
ผมกลืนน้ำลายพลางพิมพ์ชื่อเกมลงในช่องค้นหาด้วยความประหม่า
หัวสมองอดไม่ได้ที่จะคิดเลยเถิดไปถึงความเป็นไปได้ที่เลวร้ายที่สุด ผมเริ่มคิดเกี่ยวกับปฏิกิ