นย่ำแย่ของนางเอกหลอกพวกทหารไม่ได้แน่ จึงต้องตัดสินใจเล่นตามน้ำและทำทีเป็นบุกเข้ามาจับชู้เพื่อความแนบเนียน
กู้ชีชีนึกถึงบทแล้วก็ได้แต่บ่นพึมพำในใจเป็นรอบที่ร้อยกว่าว่า นางเอกมีปัญญาที่ไหนกัน ถ้าไม่มีออร่าคุ้มกะลาหัวคงตายไปนานแล้ว!
“ก็… ก็เพื่อ… เอ่อ แบบว่า…” กู้ชีชีอธิบายแบ่งรับแบ่งสู้
“แบบไหนคะ?” ซู่เป่าถามย้ำเพื่อเอาคำตอบให้ได้
“ก็… เพื่อต่อสู้กับทหารญี่ปุ่นไงจ๊ะ! จุดประสงค์ที่เราทำแบบนี้ก็เพื่อกู้ชาติต่อต้านทหารญี่ปุ่นน่ะ!”
ซู่เป่ายังคงขมวดคิ้วไม่เข้าใจ ซูโล่วจึงช่วยอธิบายเสริม “พี่ชายคนนั้นกำลังจะถูกทหารญี่ปุ่นจับ เพื่อปกป้องเขา พี่ชีชีของหลานก็เลยต้องซ่อนเขาไว้บนเตียง แกล้งทำเป็นว่ากำลังนอนหลับอยู่ แต่จะนอนทั้งที่ยังใส่ชุดปกติมันก็ดูไม่เนียน พี่เขาเลยต้องรีบเปลี่ยนเป็นชุดนอนน่ะลูก”
ซู่เป่าพยักหน้าหงึกหงักพลางเหลือบมองไปยังนักแสดงทหารตัวเล็กที่สวมหมวกเหล็กสีเขียว ซึ่งด้านหลังมี วิญญาณติดตามอยู่จริง ๆ
‘ที่แท้ผีตัวนี้ต้องแสดงเป็นผีร้ายนี่เอง!’
“เข้าใจแล้วค่ะ! แล้วทำไมลุงสี่ถึงต้องถีบประตูจนกระเด็น แถมยังดูโกรธมากขนาดนั้นด้วยล่ะคะ?”
ซูโล่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยอย่างไม่ใส่ใจ “ก็เพราะลุงสี่ชอบพี่ชีชีของหลานยังไงล่ะ พอเห็นพี่เขาสนิทกับพี่ชายคนนั้นเลยเข้าใจผิดจนโกรธจัด ถึงขั้นถีบประตูจนกระเด็นแบบนั้น”
“อ๋อ… คราวนี้ซู่เป่าเข้าใจหมดเลยค่ะ!” ซู่เป่าพยักหน้าหงึกหงัก
กู้ชีชีหัวเราะคิกคักพ
