สียใจจึงลงมือเฆี่ยนนางเอกด้วยแส้ ก่อนแอบมาทายาให้เธอตอนสลบไสล
ในตอนนั้นเอง อนุภรรยาคนที่สาม ซึ่งริษยานางเอกมานานได้อาศัยช่วงเวลาที่นางเอกไร้ทางสู้ เข้ามาตั้งกฎเกณฑ์วางอำนาจ และตบหน้านางเอกไปสองฉาดใหญ่ ซึ่งบทอนุภรรยาคนที่สามนี้ก็คือบทของโจวอวี่ได้รับนั่นเอง
ผู้กำกับจ้องจอมอนิเตอร์พลางเอ่ยชมด้วยความประหลาดใจ “โจวอวี่ระเบิดอารมณ์ได้สุดยอดมาก! แววตาเต็มไปด้วยความริษยาและแรงแค้นนั่นมันช่างสมจริงเหลือเกิน! อารมณ์ถึงบทบาทมาก!”
“เอาละ… ซูมเข้าไปใกล้ ๆ ถ่ายให้เห็นถุงหอมบนเอวซูโล่วชัด ๆ!”
ภาพในจอเผยให้เห็นท่านนายพลหนุ่มผู้แสนเย็นชาและดุดัน แต่กลับมีถุงหอมสีเขียวสดห้อยเด่นอยู่บนสายเข็มขัด มิหนำซ้ำเขายังผูกมันไว้แน่นหนาถึงสองทบราวกับกลัวว่ามันจะอันตรธานหายไป
ผู้กำกับชื่นชมซูโล่วในใจที่รู้จักเลือกใช้รายละเอียดเล็ก ๆ นี้มาสะท้อนถึงความอ่อนโยนซ่อนอยู่ภายใต้ความแข็งกร้าว…
“……”
‘เฮ้อ… ซู่เป่าไม่เข้าใจเรื่องของผู้ใหญ่พวกนี้เลยจริง ๆ’
ทำไมคุณลุงสี่ในทีวีต้องมีเมียตั้งหลายคนล่ะ
แล้วถ้าชอบกันทำไมไม่พูดออกมาตรง ๆ ทำไมต้องลงไม้ลงมือตีคนด้วย?
“ไม่เห็นสนุกเลย ซู่เป่าอยากดูฉีกผีญี่ปุ่นด้วยมือเปล่ามากกว่าค่ะ” เด็กน้อยส่ายหัวพึมพำ
ผู้กำกับบังเอิญได้ยินถึงกับหลุดขำออกมา เขามองเจ้าตัวน้อยสวมชุดเขียวทั้งตัว นั่งอยู่บนม้านั่งเล็ก ๆ ด้วยความเอ็นดู แม้จะเขียวไปทั้งร่าง แต่เธอกลับดูน่ารักน่ามองอย่างไม่น่าเชื่อ
เขาพล