” ผู้กำกับส่งเสียงตะโกนสั่งการ
สิ้นเสียงคำสั่ง กู้ชีชีที่รับบทนางเอกก็ออกแรงกระชากเสื้อผ้าตัวเองจนขาดวิ่นดัง แคว่ก! จากนั้นเธอก็โถมเข้าหาชายหนุ่มในชุดสูทยุคกงสีที่ยืนอยู่ข้างกาย ก่อนกดร่างเขาลงบนเตียงอย่างรวดเร็ว!
“…”
ซู่เป่าเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ส่วนคุณนายเฒ่าซูถึงกับชะงักกึก
ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีตื้นขึ้นมาจนเธออยากเปลี่ยนใจพาซู่เป่าหนีไปเสียเดี๋ยวนี้!
‘นี่มันใช่สิ่งที่เด็กวัยเท่านี้ควรดูเสียที่ไหนกันล่ะ!’
ทว่าในวินาทีนั้นเอง ซูจิ่นหรงในคราบขุนพลหนุ่มผู้เคร่งขรึมก็ปรากฏตัวขึ้นด้วยสายตาเย็นเยียบ เขาออกแรงถีบประตูห้องจนกระเด็นหลุดจากบานพับ เสียงดัง ปัง! สนั่นหวั่นไหว บานประตูปลิวลิ่วไปไกลกว่าสามเมตร!
“ว้าว!” ซู่เป่าอุทานอย่างเลื่อมใส
เสี่ยวอู่กระพือปีกบินว่อนพลางตะโกนสำลักความสะใจ “สวมเขาแล้ว! สวมเขาแล้ว! กั๊ก ๆ หมอนั่นโดนนอกใจเข้าให้แล้ว!”
คุณนายเฒ่าซูได้แต่ยืนนิ่งค้างด้วยความอึ้งกิมกี่ พลางนึกตั้งคำถามในใจว่านี่มันบทละครน้ำเน่าระดับต่ำเตี้ยเรี่ยดินประเภทไหนกัน?
ทั้งพล็อตเรื่องไร้แก่นสารและการแสดงดูประดิษฐ์จนเกินงาม ช่างน่าปวดหัวเสียจริงที่ลูกชายของเธอต้องมาคลุกคลีอยู่กับบทละครซึ่งหาความสมเหตุสมผลไม่ได้เช่นนี้!
