บทที่ 245 คุณประธาน โปรดฟังผมอธิบายก่อน!
ซู่เป่าเบิกตากว้างพลางร้องลั่น “รีบตามไปเร็วเข้าค่ะ!”
“ทางนั้นค่ะคุณลุง ทางนั้น!” ซูอีเฉินรีบอุ้มหลานสาวขึ้นรถทันที เพียงไม่กี่อึดใจรถยนต์ก็ทะยานออกไปตามทิศทางที่มือน้อยชี้บอก
เนื่องจากซูจิ่นอวี้ไม่อาจปะทะแสงแดดจัดโดยตรงได้ จี้ฉางจึงเป็นฝ่ายใช้วิชาอาคมพุ่งทะยานตามไปก่อน
ทางด้านผีดวงซวย เขารู้สึกว่าร่างกายเบาหวิวผิดปกติเป็นครั้งแรก ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะแรงดึงของซู่เป่านั้นมหาศาลเกินไปหรืออย่างไร ร่างของเขากลายสภาพเป็นเหมือนประทัดถูกจุดไฟ พุ่งเข้าชนกระจกบานใหญ่ของโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง จนทะลุผ่านเข้าไป
ตุบ! เขาร่วงลงไปในชักโครกพอดีเป๊ะ ซึ่งขณะนั้นมีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังนั่งทำธุระส่วนตัวพร้อมถือโทรศัพท์ค้างไว้ ชายคนนั้นสะดุ้งรู้สึกเย็นวาบบนแผ่นหลัง อาการท้องเสียที่กลั้นอยู่ก็พรวดพราดออกมาหมดในคราวเดียว “ฮู้… สบายจัง” ชายหนุ่มรำพึงออกมา
‘แม่งเอ๊ย! แกสบาย แต่ฉันนี่สิซวยบรรลัย!! ถึงเป็นผี’
‘แต่เขาก็ไม่คิดว่าชีวิตจะดิ่งลงเหวถึงขั้นต้องมาโดนราดด้วยของเหม็นคาวจากมนุษย์จริง ๆ แบบนี้’
เจ้าผีดวงซวยบ่นพึมพำพร้อมกับตะเกียกตะกายลุกขึ้นหวังหนีไป ทว่าเขากลับพบความจริงอันน่าตกใจ ร่างของเขาดันไปยึดติดแน่นอยู่บนหลังของชายหนุ่มคนนี้จนขยับเขยื้อนไปไหนไม่ได้เสียแล้ว
“หืม?” เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนอุทานด้วยความตื่นเต้น “หรือว่า… ดวงชะตาของพวกเราจะเข้ากันได้?!”
ผีดวงซวยแท
