บอยากระเบิดเสียงหัวเราะออกมา นี่คือครั้งแรกในรอบสิบเจ็ดปีที่เขารู้สึกว่าโชคเข้าข้าง ที่แท้การพยายามเข้าใกล้ซูจิ่นอวี้ก็ส่งผลดีจริง ๆ ด้วย
สมแล้ว ขึ้นชื่อว่าเป็นผีโชคดีระดับเทพธิดาแห่งวาสนา! เจ้าผีดวงซวยเกาะแน่นอยู่บนหัวของชายหนุ่มพลางสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “อา~ นี่คือกลิ่นอายของ… เจ้า… ของ…” แต่กลิ่นอุจจาระลอยเข้าจมูกแทน
ชายหนุ่มนามว่า เกาหยวนหาง ปาดเหงื่อบนใบหน้าพลางกดชักโครก มือก็ยังคงพิมพ์ข้อความตอบกลับเจ้านายด้วยความว่องไว
[บอสครับ ผมกำลังจะเช็คเอาท์ เที่ยวบินออกตอนบ่ายสอง น่าจะถึงเมือง A ช่วงหกโมงเย็นครับ!]
อีกฝ่ายตอบกลับทันที
[คืนนี้ผมมีนัดเลี้ยงลูกค้า พอคุณถึงแล้วให้รีบไปจองห้องที่โรงแรม XXX รอไว้ก่อน]
เจ้าผีดวงซวยหรี่ตามองหน้าจอโทรศัพท์ “เกาหยวนหาง… อ๋อ คุณชื่อเกาหยวนหางนี่เอง… ฮิ ๆ” เขาเอื้อมมือไปลูบหัวเกาหยวนหางเบา ๆ
ชายหนุ่มพิมพ์ตอบกลับว่า [รับทราบครับ] โดยไม่รู้เลยว่าเหตุใดจู่ ๆ ต้นคอถึงได้เย็นยะเยือกขึ้นมา
ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นเก็บสัมภาระและเช็คเอาท์ออกจากโรงแรมอย่างเร่งรีบ โดยมีเจ้าผีซวยเกาะติดอยู่บนศีรษะไม่ห่าง ในที่สุดเขาก็ได้ออกจากห้องน้ำนั้นเสียที จนผีร้ายถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
ในขณะที่เกาหยวนหางกำลังลากกระเป๋าเดินไปตามทางลาดเพื่อขึ้นลิฟต์ จู่ ๆ พรมบนพื้นก็เกิดเกี่ยวเข้ากับรองเท้าจนเขาล้มหน้าคะมำกับพื้น โทรศัพท์ไอโฟนที่เพิ่งถอยมาใหม่ลอยกระเด็นเข้าไปในช่องบันไดหนีไฟ
ก
