ำแพงกระจกใสที่กั้นกลางพลันเผยให้เห็นทุกสัดส่วนของเขา
ประธานเงยหน้าขึ้นมองตามสัญชาตญาณ ก่อนพบกับภาพของเกาหยวนหางในสภาพเปลือยเปล่าซึ่งกำลังใช้สองมือยันผนังกระจกไว้ เส้นผมเปียกชุ่มมีหยดน้ำไหลพาดผ่านร่างกาย ดวงตาคู่ไร้เดียงสาจ้องมองมาทางเขาด้วยความสับสน
“…”
“…”
เมื่อเห็นใบหน้าของประธานเริ่มมืดมนดำทะมึนราวกับพายุจะเข้า เกาหยวนหางก็แทบอยากคุกเข่าลงไปกองกับพื้น
‘ไม่ใช่อย่างที่คิดนะครับท่านประธาน! ได้โปรดฟังผมอธิบายก่อนนนน!’
