ลอเบ้า เธอพูดด้วยน้ำเสียงน้อยเนื้อต่ำใจ “ช่างมันเถอะค่ะ… คนทำงานรับจ้างเหมือนพวกเราถูกเจ้านายเข้าใจผิดบ่อยจนชินเสียแล้ว…”
เธอมองซู่เป่าด้วยสายตาอ่อนใจ “บางทีเด็กน้อยคนนี้อาจตาฝาดไปเองก็ได้ แต่ไม่เป็นไรค่ะ เรื่องนี้ทำให้ฉันได้กลับมาทบทวนตัวเอง ฉันยอมรับว่าฉันประมาทจริง ๆ เป็นความผิดของฉันเองค่ะ”
ซูจิ่นอวี้ที่ยืนมองอยู่ถึงกับถุยน้ำลาย “ชิ! อายุจะสี่สิบห้าสิบแล้วยังจะมาเล่นบทใสซื่ออีก! เห็นแล้วน่ารำคาญชะมัด!”
จี้ฉางหรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนกระซิบสั่งเสียงเบา “ซู่เป่า ตรวจโทรศัพท์ของเธอดู”
ซู่เป่าไม่รอช้ารีบหันไปบอกคุณลุงใหญ่ทันที “คุณลุงใหญ่คะ! ค้นโทรศัพท์ของป้าคนนี้ดูด้วยค่ะ!”
ทันทีที่ได้ยินคำนั้น ผู้ดูแลถึงกับใจหายวาบ สีหน้าเปลี่ยนไปในพริบตา…
[1] ลวี่ปู้ หมายถึง แม่ทัพสามก๊ก
