เองไม่ได้หรอกค่ะ!”
ซู่เป่าจำได้แม่นตอนคุณยายยังนั่งรถเข็น เวลาของตกคุณยายก็เก็บเองไม่ได้ ซู่เป่าเหลือบมองซูจิ่นอวี้เหมือนจะถามว่า ‘ใช่ไหมคะแม่?’ ซึ่งคุณแม่ก็ชูนิ้วโป้งให้ด้วยความภูมิใจ “ลูกรักของแม่ฉลาดที่สุด!”
“ถูกต้อง มันเป็นไปไม่ได้เลย”หลูซูเหวินเริ่มคล้อยตาม
คราวนี้พี่เลี้ยงจนแต้มด้วยเหตุผล เธอจึงเริ่มโวยวาย “โอ๊ย ๆ อะไรกันคะเนี่ย ฉันไม่รู้จริง ๆ นะคะ! ถ้าไม่เชื่อก็ไปตรวจสอบกล้องวงจรปิดสิคะ!”
เธอกล้าท้าเพราะสำรวจมาดีแล้วว่าจุดนี้กล้องส่องไม่ถึง หลูซูเหวินยิ้มเหยียด “ได้ งั้นเราไปตรวจกัน”
จังหวะนั้นเอง เฉินเจียคังและซูอีเฉินได้ยินเสียงวุ่นวายจึงเดินออกมา เฉินเจียคังขมวดคิ้วถามด้วยความสงสัย “เข้าใจผิดอะไรกันหรือเปล่า?”
พี่เลี้ยงคนนี้ได้รับการคัดเลือกมาโดยพิถีพิถันจากบริษัทมืออาชีพชั้นนำ เธอมีเกียรติบัตรประดับฝาบ้านมากมาย ทั้งยังได้รับการรับรองจากวงการว่าเป็นถึงพี่เลี้ยงดีเด่นอีกด้วย
หลูซูเหวินเอ่ยเสียงเข้ม “จะเป็นความเข้าใจผิดหรือไม่ ตรวจสอบกล้องวงจรปิดก็รู้!”
ซูอีเฉินก้าวมายืนเคียงข้างหลานสาวพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่หนักแน่น “ซู่เป่าของพวกเราไม่เคยโกหก” เมื่อเห็นท่าทีจริงจังของซูอีเฉิน เฉินเจียคังจึงไม่ได้พูดขัดอะไรอีก
ทว่าสิ่งที่น่าประหลาดใจกลับเกิดขึ้น เมื่อเปิดภาพจากกล้องวงจรปิดดู ทุกคนกลับพบว่ามุมสวนตรงนั้นเป็นจุดบอดที่กล้องบันทึกภาพไปไม่ถึงพอดี…
พี่เลี้ยงเริ่มมีน้ำตาค
