บทที่ 226 ผู้ดูแลคนไข้ใจชั่ว
คุณนายซูไม่อยากรับการฝังเข็ม แต่ในจังหวะนั้นเอง ซูอีเฉินก็เดินเข้ามาพอดีพร้อมถามเสียงเรียบว่า “เกิดอะไรขึ้นหรือครับ?”
ซู่เป่ารีบบอกฟ้องทันที “คุณลุงใหญ่คะ คุณยายไม่อยากฝังเข็มค่ะ” ซูอีเฉินหันไปมองคุณนายซูด้วยสายตาเคร่งขรึม “พวกเราตกลงกันไว้แล้วไม่ใช่หรือครับ?”
และแล้วเธอก็ถูกกดลงบนเตียงผู้ป่วยอย่างขัดไม่ได้ ซู่เป่าถือเข็มเงินไว้ในมือ ใบหน้านวลเต็มไปด้วยความจริงจัง “คุณยายคะ อยู่นิ่ง ๆ นะคะ!”
การฝังเข็มกินเวลานานพอสมควร ตอนนี้จี้ฉางพาซูจิ่นอวี้กลับมาอีกครั้ง ซู่เป่ากำลังมีสมาธิเต็มที่กับการลงเข็ม
แม้ปกติเด็กน้อยดูน่ารักจิ้มลิ้มตามประสา แต่ยามหยิบจับเข็มเงินกลับเปลี่ยนเป็นจริงจังโดยไม่รู้ตัว ยิ่งดูน่าเอ็นดูมากขึ้นเรื่อย ๆ ในสายตาผู้ใหญ่
“ลูกศิษย์ฉันเก่งจริง ๆ” จี้ฉางมองเทคนิคการลงเข็มของซู่เป่าแล้วชื่นชมจากใจ “ฉันสอนเธอแค่ทฤษฎี แต่เธอกลับทำได้เหมือนเคยฝึกปฏิบัติจริงมาก่อน”
“ลูกสาวฉันเก่งแน่นอนอยู่แล้วค่ะ ก็ฉันเป็นคนให้กำเนิดนี่นา” ซูจิ่นอวี้พยักหน้าอย่างภูมิใจ
ไม่นานนัก การฝังเข็มก็เสร็จสิ้น คุณนายซูนอนคว่ำอยู่บนเตียงด้วยความรู้สึกสิ้นหวังในชีวิต “หลานรัก… ภาพลักษณ์ยายพังยับหมดแล้ว!” เธอกระซิกเบา ๆ
ในใจเดิมทีคิดว่าหลานรักเป็นเด็กน้อยอ่อนโยนน่าเอ็นดู ไม่คิดเลยว่ายามใช้เข็มจะดูชำนาญขนาดนี้ แถมตอนฝังเข็มยังใช้แรงเยอะมากจนกดเธอให้ขยับเขยื้อนไม่ได้เลย
ซู่เป่าเ
