งเถอะ! ห้องอื่นมีตั้งเยอะแยะ ห้องนี้มัน… มันห้องเจ้าสาวผีชัด ๆ!”
ทว่าเรี่ยวแรงของเด็กหนุ่มซึ่งกำลังขวัญเสีย กลับสู้แรงฉุดมหาศาลของน้องสาวตัวน้อยไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว!
“ไม่ทันแล้วค่ะ!” ซู่เป่ากระซิบเสียงต่ำ ก่อนออกแรงกระชากจื่อซีลงไปซ่อนใต้เตียงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับแปะยันต์สีเหลืองแผ่นหนึ่งไว้ขอบเตียงเบื้องหน้าพวกเขา
ท่ามกลางความมืดมิดและกลิ่นอับจาง ๆ ใต้เตียง… เสียงฝีเท้าข้างนอกนั่นก็มาหยุดลงหน้าห้องพอดี
เมื่อซูจื่อซีตั้งสติได้ เขาก็แทบจะบ้าตาย! จะซ่อนที่ไหนก็ได้บนโลกใบนี้ แต่ทำไมต้องมามุดอยู่ใต้เตียงของผีนั่นด้วย?!
ขนทั่วร่างของจื่อซีลุกเกรียว เขาเตรียมโกยสี่เท้าคลานหนีออกไปจากที่นี่ให้พ้น ๆ แต่แล้วความเย็นเยียบก็แล่นเข้าจับหัวใจ เมื่อมี ‘รองเท้าส้นสูงสีแดง’ คู่หนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าในระยะประชิด!
รองเท้าสีแดงคู่นั้นขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ท่าทางการเดินดูผิดมนุษย์มนา ก่อนมีเสียงแหบพร่าชวนให้ขนลุกดังขึ้น “เฮ้อ… แอบไปซ่อนที่ไหนแล้วนะ…”
จื่อซีเบิกตากว้างจนแทบถลน รองเท้าสีแดงคู่นั้นไม่ได้เดินแบบคนปกติ แต่กลับแกว่งไปมากลางอากาศโดยปลายรองเท้าไม่แตะพื้นเลย
ทันใดนั้น รองเท้าคู่นั้นก็หยุดกึกตรงหน้าเขา พร้อมกับเส้นผมยาวสีดำขลับค่อย ๆ ทิ้งตัวห้อยลงมาจากขอบเตียง…
เหมือนเจ้าของร่างกำลังก้มหน้าลงมาเพื่อมองลอดใต้เตียง!
จื่อซีตัวแข็งทื่ออีกครั้ง ลมหายใจขาดช่วงไปโดยปริยาย เส้นผมเหล่านั้นกองพะเน
