บทที่ 202 ที่แท้เป้าหมายคือเธอ ?
คัมภีร์ไร้อักษรนั้นกำหนดความเป็นไปของชีวิตและความตาย เหตุและผลจากชาติปางก่อนและชาตินี้ล้วนถูกจารึกไว้ในนั้น รู้อนาคต กระจ่างแจ้งในอดีต ตั้งแต่วินาทีที่คนเราลืมตาดูโลก
ทุกสิ่งทุกอย่างมักถูกขีดเขียนไว้ล่วงหน้าแล้ว
สมุดเล่มบางดูเหมือนธรรมดาเล่มนี้ กลับบันทึกชะตาฟ้าลิขิตของมวลมนุษย์ไว้ทั้งหมด ทว่าใต้ชื่อของซู่เป่า กลับปรากฏอักษรสีแดงเข้มบรรทัดใหม่ขึ้นมา
‘มารในใจ ไม่อาจพึ่งพาแรงภายนอก’
จี้ฉางเห็นดังนั้นก็สีหน้าเคร่งเครียดลงทันที เด็กน้อยอายุเพียงสามสี่ขวบ จะไปมีปีศาจหรือมารในใจได้อย่างไรกัน?
แต่เมื่อมันปรากฏเป็นอักษรสีแดง ย่อมหมายความว่านี่ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ และที่แย่ยิ่งกว่าคือเขาไม่สามารถยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือเธอในเรื่องนี้ได้เลย…
นั่นมันปีศาจจอมเจ้าเล่ห์ชัด ๆ!
“อาจารย์คะ ทำไมผีเจ้าเล่ห์นั่นต้องจ้องเล่นงานพวกเราด้วยล่ะ?” ซู่เป่าเอ่ยถาม
เริ่มจากจับตาดูคุณลุงสี่ ต่อมาก็เป็นพี่จื่อซี…
“มันไม่ได้จับตาดูลุงของเธอหรือซูจื่อซีหรอก แต่มันกำลังจับตาดูเธอต่างหาก” จี้ฉางส่ายหน้าช้า ๆ
ซู่เป่าขมวดคิ้ว
ถ้าอยากหาเรื่องเธอ ทำไมไม่มาหาเธอตรง ๆ? จะไปวนเวียนอยู่รอบตัวคุณลุงกับพี่ชายทำไมกัน?
เด็กน้อยตัดสินใจแล้วว่าต้องไปสั่งสอนผีไม่มีจรรยาบรรณตนนี้เสียหน่อย
“ไหนลองมาคำนวณดูซิว่า ผีเจ้าเล่ห์นั่นมุดหัวอยู่ไหน!”
เจ้าตัวน้อยวิ่งจี๋ออกไปในสวน แล้วอุ้มคุณปู่เต่าที่กำลังนอนอาบแด