ชิ้นเสมอ แม้กระทั่งกล่องจากพ่อของเขาเตรียมมา ภายในยังมีเสื้อผ้าใหม่ของเขาพับเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบสองชุดถ้วน
ซู่เป่ากำลังจัดของใส่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่ จื่อซีถึงกับตาค้างเมื่อเห็นว่าข้าวของของเขาครองพื้นที่ไปเกือบครึ่งกระเป๋า ส่วนของซู่เป่ากลับถูกเบียดไปอยู่ในมุมเล็ก ๆ เท่านั้น…
ความรู้สึกขุ่นมัวในใจสลายวับไปในพริบตา
เขานิ่งอึ้งพลางทวนคำในใจ… เขาก็เป็นส่วนหนึ่งของความห่วงใยนี้ด้วยเหรอ?
ทุกคนไม่ได้เตรียมแค่ของให้ซู่เป่า… แต่เตรียมทุกอย่างไว้ให้ ‘เราสองคน’
